« Djarra, samen op weg
woensdag 27 april 2016

Rollen omgedraaid

Meestal ben ik degene die met andere paarden of mensen werkt om beter in contact te komen met zich zelf. Om bewuster te worden van hoe je beweegt en door het leven gaat. Iemand helpen met ademhalings technieken tijdens het rijden waar ook de hyperventilatie door verminderde. Een paard bewuster laten worden van zijn eigen lijf, beter te gronden en daardoor rustiger en stabieler te worden.

Deze keer heb ik mezelf “gecoached”. Reden: Al maanden heb ik problemen met mijn linker been. Geirriteerde zenuw door overmatige spierspanning. Doorbloeding niet helemaal ok. Met zeer professionelen hulp al bezig mijn lijf fysiek weer op orde te krijgen.

Setting: Met Djarra naar het bos voor een ritje.

1. Vlot lopen is pijnlijk en veroorzaakt verkeerde bewegings patronen om “om de pijn heen te lopen. Djarra”wil eigenlijk grazen en vertrekt dus heel rustig kuierend. Dit geeft mij de kans om heel rustig en bewust te gaan lopen. Mijn licht tintelende voet goed afwikkelen, mijn bekken recht en goed symetrisch bewegen. Ik gebruik ademhalings technieken om meer te gronden en te ontspannen in mijn billen en benen. Samen wandelen we zo in 20 minuten heel relaxed naar het bos.

2. Djarra is ondertussen ook enthousiast geworden over ons ritje en wil amper stil staan voor aansingelen en opstappen. Als ik van een hogere rand wil opstappen staat hij net te ver weg en dat gaat het niet worden. Dus heel dicht naast hem staan en na 3x ademhalen kan ik paard vriendelijk opstappen.

3. Djarra vertrekt gelijk met ontspannen lange passen en zijn oortjes erop, dus ik kan volledig op mezelf focussen. Ik ga nog even staan in de beugels om echt met goed te gaan zitten (bekken in neutraal stand). Dan is er nog heel veel spanning overal. Dus met rustig diep ademhalen en de beweging van Djarra onder me laat ik me ontspannen en dieper in het zadel zakken. Vooral erop lettend dat ik op beide zitbeenbotjes zit, waardoor ik gevoelsmatig “meer” met mijn linker zitbeen moet zakken. Zo lukt het om zonder pijn van Djarra en het zonnetje te genieten. Er zijn kleine heuveltjes, wat nieuwe oefeningen in ontspannen en loslaten opleveren.

4. Als we gaan draven moet ik weer heel bewust mijn ademhaling gebruiken om te ontspannen. Nu voel ik ook heel duidelijk het verschil in “stevigheid” van beide benen. Mijn rechterbeen ligt ontspannen en stevig, mijn linkerbeen voelt minder in contact. Met een paard dat af en toe best krachtig kan reageren (handrem al of niet met naar links of recht duiken) geeft dat een minder veilig gevoel.

Halverwege is Djarra flink enthousiast en zit ik lekkerder en steviger. Dus als hij op de  terug weg af en toe een schijnbeweging maakt is dat geen probleem en zit ik als een huis. Ritje kort gehouden en er heel fijn uit gekomen.

Archief