« Trailrunning, alleen op weg
donderdag 8 november 2018

Achilles pees update

Vanwege de geïrriteerde achilles pees was ik gestopt met rennen. De verwachting was toch wel dat met 2-3 weken dat een verschil zou moeten maken. Ondanks dat het gestaag beter gaat duurt het langer dan verwacht.

De reden hiervoor heb ik ondertussen gevonden. Ik had rust in gebouwd wat betreft het rennen, maar ik was blijven paardrijden. Op zich als je hoofdzakelijk in een bak rijdt of rustige buitenritjes maakt zou dat geen probleem hoeven zijn.
Echter ik rij best wel veel buiten en progressief, mijn paard is een enthousiaste arabier en het bos kan heel spannend zijn. Gevolg hiervan is dat je meer “verlicht” gaat rijden, wat betekend dat je meer gaat staan in de beugels en veert in enkels, knieën, heupen en rug. Groot deel van de rit heb ik dus spanning op mijn kuit, dat zal zo 1 tot 1,5 uur zijn. Deze spanning is precies wat de boel dan weer irriteerde en alles behalve de beoogde rust voor mijn achillespees opleverde.

Dus ik doe nu ook met rijden rustiger aan. Het begint namelijk steeds meer te kriebelen om weer te gaan rennen. Al een paar keer een stukje, lees 50 meter, gerend zonder reactie in mijn pees dus dat zal ik nu rustig aan uitbreiden. Voordeel is dat ik heel druk ben dus eigenlijk weinig tijd om te gaan rennen, prima om me rustig te houden 😉

Dus hopelijk wordt mijn volgende blog over een eerste voorzichtige opstart …

Archief