« Djarra, samen op weg
zondag 3 maart 2019

Forever home gevonden

Het was een proces van maanden, maar ik heb voor Djarra een forever home gevonden.
Hij heeft een nieuwe familie die helemaal gek met hem is en heel veel plannen met hem hebben.

Zelf ga ik emigreren naar Noord Ierland en daar mijn passie en dromen volgen. Al mijn tijd zal ik gaan inzetten om met paarden te werken. Alles wat ik, onder andere samen met Djarra, heb geleerd ga ik nu inzetten om zo veel mogelijk andere paarden te helpen.
Te helpen als ze in een revalidatie traject zitten, als ze getraumatiseerd zijn of om ze nog beter in hun kracht te laten komen.

Djarra gaat verder samen met een nieuw gezin.
Ik ga verder met andere paarden.

Wat blijft is “samen” de formatie is nu anders. Altijd zal ik Djarra dankbaar zijn voor wat hij me gebracht heeft en dit blog zal zijn naam behouden.
Over een maand land ik in Noord Ierland en zullen mijn posts gaan over mijn ervaringen met de paarden en mogelijk ook honden die op mijn pad komen.

donderdag 14 februari 2019

Samen op weg …

Het is februari en de zon laat zijn kracht al voelen. De winterharen vliegen eraf en de jas kan uit. Ook al zijn de bomen nog kaal het voorjaar komt er aan. Samen zijn we achter de stal in de paddock. Zonder zadel met alleen een pad. Onze eerste verkenning van de bak nog met een hoofdstel om. Als de bak niet eng of te modderig blijkt te zijn en de buurpaarden genegeerd kunnen worden gaat ook het hoofdstel af.

Met een halsring om stappen we door de bak, ik kijk waar ik heen wil en Djarra neemt me mee. Hij zorgt goed voor me, maar vindt draven te gevaarlijk, ik zou eraf kunnen vallen. Dus om hem af te leiden en te laten voelen dat ik er echt niet af val leggen we even wat draf-balkjes neer. Even in stap testen en dan is het ok. We draven door de bak en over de balken.

We zijn samen op weg gegaan en zo ziet dat er nu uit:

Centered riding

Centered riding

maandag 11 februari 2019

Forever home gevonden voor Djarra

Wat een ruimte geeft het als je iemand vindt voor je kind, want dat is Djarra natuurlijk gewoon, die helemaal goed voelt. Vorige week met een zonnetje al door het bos gewandeld met z’n drieën en daar kan je al heel veel uit opmaken. Wat duidelijk was dat het wel goed zat tussen die twee! Zijn nieuwe baasje weet goed met zowel zijn zeer gevoelige kant als ook zijn hele stoere kant om te gaan.

Vandaag wederom met prachtig weer een bosritje gemaakt. Ik mocht Joep meenemen en zo konden we een lekker ritje maken. Gewoonte getrouw even naar het bos gewandeld. Daar opstappen en aan de manier waarop Djarra meteen op pad gaat, ik stond nog naast Joep, weet ik al: dat zit ook goed.

Maar we zijn nooit 24/7 met een paard in de weer, dus hoe hij gehouden wordt is voor mij zo mogelijk nog belangrijker. Op zijn nieuwe plek gaat hij ruinen vriendjes krijgen om mee te spelen en wordt er gevoerd, zoals ik dat ook graag doe. Het hele management is zoals ik het graag zelf ook zou doen.

Daarnaast kan je er direct het bos in rijden  voor korte en lange ritjes wat ook een groot plus punt. Hij zal waarschijnlijk de andere ruinen meenemen, die zijn nog wat onzeker en zoekend. Een taak die Djarra op zijn lijf geschreven is.

Dus Femke, heel veel plezier met je nieuwe maatje!

zaterdag 2 februari 2019

Forever home gezocht voor Djarra

Gezocht: liefdevol thuis voor Djarra (forever home)

Reden: ik ga binnen 3 maanden emigreren en kan hem niet meenemen.

Wat ik voor hem zoek:

Iemand die hem met meerdere paarden kan houden en overdag buiten. Elke week een buitenritje en tussen door wat anders (longeren, loggooien, spelen, werken) is voldoende. Na twee weken niet rijden kan je zo opstappen en het bos in met hem. Streven naar zo natuurlijk mogelijk houden zou mooi zijn.

Djarra, ruin, arabier, schimmel, 19 jaar, 1.60 groot

Zelfverzekerd, ervaren, betrouwbaar en super cool: zo kan ik Djarra wel omschrijven. Hij heeft bakken aan ervaring op gedaan samen met mij.

Hij is gewend in een kudde te leven en speelt graag met zijn vrienden. Hij heeft ook wel 24/7 in de wei gestaan(zonder schuilstal), maar ’s nachts op stal past hem beter.

Voer: hooi en biologische meusli en brok.

Onderhoud: Jaarlijkse enting met influenza en om het jaar de tetanus. Jaarlijks de tandarts, zonder verdoving en niet mechanisch. Hij staat nu rondom op blote voeten. Voor de endurance en trainingen in Duitsland heeft hij ook op ijzers gestaan, wisselen gaat probleemloos.

Gezondheid: Hij is staat nu vol in kracht en is fit. Nooit peesproblemen gehad dus rondom gave benen en voeten. Jaarlijkse controles en/of behandelingen door osteopaat of chiropractor zijn standaard. Voor zijn oude trauma heb ik de hulp gehad van een homeopaat om dat op te lossen.

Wat heb ik met hem gedaan:

  • Longeren, werken aan de dubbele lijnen, werk aan de lange teugel, werken aan de hand, rijden: buiten, dressuur en een beetje springen. Klassieke dressuur en rijden vanuit lichtheid, ik heb een begin gemaakt met rijden zonder hoofdstel in de bak.
  • Endurance, Working equitation, Rundertrainingen, Schriktraining, paardrijvakanties in binnen en buitenland.

Onze avonturen heb ik in dit blog beschreven dus als je meer wil weten struin dan door dit blog heen.

 

woensdag 30 januari 2019

Een paar video’s

Een paar video’s van Djarra (19 jaar) die super fit en blij is.

Mijn excuses voor hoe hij eruit ziet 😉

Na een week van vorst en sneeuw zijn de temperaturen omhoog gegaan en er is veel modder in het weiland. Djarra houdt van een dagelijks modder bad! Hier kwam hij net uit de wei en ik heb alleen zijn deken eraf gehaald.

 

 

dinsdag 29 januari 2019

Dansen tijdens het rijden

Wat kan ik genieten van een paard dat naast je loopt te dansen, helemaal vrij en blij. Djarra had dat nog nooit gedaan als ik aan het rijden was.

Vandaag scheen er een zonnetje en met temperaturen net boven het vriespunt een prachtige dag. Onze buitenbak lag er als een biljartlaken bij zo mooi en nodigde uit om in te gaan rijden. Na dagen met sneeuw en ijs en bevroren grond was wat gymnastiek werk wel op zijn plaats.

Rustig in stap begonnen met wat voltes, wat inbuigen en achterwaarts. Langzaam wat meer actie gevraagd zonder tempo te verhogen. Djarra moest even “ontdooien”, maar ging steeds fijner lopen. Zocht zacht briesend mijn hand op en verruimde zijn pas. Hierna de draf erbij gepakt met wat kleine voltes. Hij bleef wat inhouden wat meestal betekend dat hij nog zijn adem vasthoud. Wat extra laten inbuigen met meer actie helpt dan.

Dan ziet hij iets, maar ik zie het niet. Hij danst onder me in langzaam tempo en totaal ontspannen, maar met zijn hoofd hoog en verend door heel zijn lijf. Met wat kleine voltes probeer ik zijn aandacht bij het werk te krijgen, maar eigenlijk is er niet iets specifieks dat zijn aandacht trekt …. hij blijft gewoon dansen en veren in een totaal ontspannen gang. Het voelt echt zo heerlijk! Dit heeft hij nog nooit gedaan, dus ik rij zo wat rond en beloon hem uitbundig.

Na jaren van niet durven lopen in een bak, gewoon compleet verstarren was ik de laatste jaren blij dat hij in een bak te rijden was. Alleen, zo vrij en blij als vandaag heb ik hem nog nooit onder het zadel gehad. Wat een cadeautje!

Het moet er een beetje zo uitgezien hebben, maar dan uiteraard met mij erop  😉

vrijdag 11 januari 2019

Rondje dorp

Vanmiddag even in de miezer regen een rondje dorp gedaan. Met mijn volbloed arabier langs de winkels, busstop en doorgaan de weg. Djarra had gewoon zin in wandelen en had een vlot tempo. Als er geen auto’s waren liepen we op de weg en als er wat aan kwam gingen we op de stoep verder. Djarra was alert, maar daar bleef het ook bij. Voorbij de huizen langs een weide stond er gras langs het hek en dat moest hij perse hebben. Het was duidelijk veel lekkerder dan het gras in de wei.

Ook een paar stukjes gedraafd, hij had er zin in en zou me er zo uitlopen. Gelukkig hebben we goede afspraken, dus met ontspannen lange passen in een aan mij aangepast tempo verder gedraafd.

zondag 30 december 2018

De leraar, krachtige rust

Om te kunnen leren zijn een aantal zaken heel belangrijk. Om te beginnen een veilige omgeving. Daarnaast is een leraar met geduld en veel positieve beloning ook heel fijn. Als ik Djarra als leraar inzet creëert hij precies zo’n veilige omgeving en hij werkt vanuit rust. Voor iemand niet zo bekend met paarden straalt hij veiligheid en geduld uit.

Degene die met hem aan de slag gaat krijgt alle tijd om zaken als lange teugels te organiseren in zijn handen. Als ze samen op stap gaan, blijft Djarra gewoon staan als de leerling vertrekt zonder een uitnodiging tot volgen te geven. Zodra de leerling het contact tot stand weet te brengen zie je Djarra zijn aandacht vol op hem richten, hij doet zijn best de voorzichtige en soms wat grofstoffelijke vragen te beantwoorden.

Hoe mooi om een fysiek sterke man voor het eerst aan het werk te zien met Djarra. Hij ontdekt dat vanuit connectie Djarra stopt op een ademhaling. Wat er voorheen heel magisch uitzag blijkt bereikbaar vanuit oprechte connectie.

woensdag 28 november 2018

Van kunnen naar durven

Rustig mee lopen als ik of iemand ander Djarra naar de wei brengt om, zodra het halster af is, in volle galop te vertrekken. Daar kan ik van genieten. Hij is zo beleefd. Bij het loswerken kan ik hem op een hand gebaar laten stil staan. Dan staat hij super relaxed om zich heen te kijken tot ik hem vraag aan te springen in galop dan springt hij voluit weg. Niet de eerste keer, maar zodra  hij warm gedraaid is en het spelletje door heeft.

Als je met hem wandelt of aan de hand werkt is hij altijd voorzichtig met je. Hij walst nooit over je heen en zal zich nooit misdragen. Wat ik hem graag wou leren is dat als hij aan een lange lijn loopt op 2-3 meter afstand dat hij dan best kan aan galopperen. Dat hij het kan is een feit. Alleen hij deed het nooit, alsof hij het niet durfde. In draf naast me voluit over de weg walsen als een hengst op een show geen punt.

Vandaag was ik net op tijd, want de stalhouder was al met hem onderweg naar de wei. Dat ik hem meenam had hij dus zo zijn bedenkingen bij. Lange lijn, zweepje en naar de bak. Dat is richting wei dus hij danste al naast me. Even wat rustig buig werk en correct ondertreden in stap tot zijn hoofd wat meer bij het werk was. Zelfde in draf, rustig tempo – lang en laag.

Toen vanuit dit drafje hem iets meer ruimte gegeven 2-3 meter van me af en galop gevraagd. Na twee keer sprong hij aan in galop! Super gaaf, want dat is dus voor het eerst. Ook kon hij makkelijk door galopperen, maar ik stopte hem na een 1/2 rondje. Nog twee keer ter bevestiging en hem de hemel in geprezen. Dat was rechtsom en linksom vindt hij gewoon moeilijker. Dus na twee keer alleen harder draven hem  beloond voor zijn inzet. Even heel actief laten ondertreden in draf en weer met meer ruimte hem gevraagd aan te galopperen:  Hij deed het! Zo super knap van hem. Nog een keer ter bevestiging en meteen gestopt. Geknuffeld en hem naar de wei gebracht.

Zo gaaf dat hij dit nu durft te doen! Naast me aanspringen in galop, wat is hij dan mooi.

 

zondag 4 november 2018

Djarra heeft Laura meegenomen

Vandaag een bosritje gedaan met een vriendin die al een paar maanden niet gereden had. Ze is op Djarra mee geweest het bos in. Ik had Joep mee, die vindt het bos nog best wel spannend.

In het begin zag het er naar uit dat Djarra niet happy was met Laura op zijn rug. Tot ik haar voorop liet rijden, meteen oortjes erop en lekker gaan lopen. Hij is zo gewend voorop te gaan dat hij letterlijk liep te balen dat hij achter moest lopen.
Djarra heeft Laura een veilig en fijn gevoel gegeven tijdens een heerlijke bos rit. Ondanks dat Joep best wel druk was en er weer veel mountainbikers om ons heen rond croste, hun track kruist het ruiter pad echt meer dan 10x !

Heerlijk weer, mooi bos en goed gezelschap, het was weer een mooi herfstdag.

Joep
zaterdag 3 november 2018

Herfst hectiek

In de herfst komt alles in beweging en met de kou merk ik dit ook bij Djarra. Afgelopen weekend was hij bij een buitenritje best wel strak gespannen en van alles was echt dood eng. Strak lijf en schakelen tussen best wel hard willen en vol de handrem aantrekken, dus het was niet echt een lekker ontspannen ritje.

Vervolgens twee dagen met veel kou, wind en regen. Ook al heeft hij een goede deken en komt hij warm op stal toch heeft dit effect op zijn lijf. Maandag had ik nog tijd om hem even wat los beweging te geven, dinsdag niet.

Vandaag, woensdag, heb ik vrij. Nog veel belangrijker is dat het droog is, geen wind en een fractie hogere temperaturen. ’s Morgens heb ik Djarra meegenomen naar het bos. Wat ik al verwacht had klopte, hij moest echt op gang komen. Het heeft een uur geduurd, waarin hij al wel heel fijn los en groot rond stapte, voor hij serieus wou draven. Aangezien ik hem goed ken heb ik hem de tijd gegeven. Verder had ik toch de hele dag voor mezelf en ook ik moest hoog nodig ontstressen dus dat gaat goed samen.

Hij had zo zijn bedenkingen toen ik niet het aller kleinste rondje pakte, maar meer als wat inhouden en echt heel duidelijk omkijken is dat niet. Het bos is echt prachtig dus het was genieten zo stappend door het bos. Achter het Baarnse bos bad zijn we dan toch gaan draven. Hier voelde ik de spanning die ik afgelopen weekend ook had gevoeld. Mijn missie was vandaag heel rustig rond draven en stappen. Toen de diesel eenmaal op gang gekomen was en we richting huis gingen, hebben we wel een discussie over het tempo gehad. Dat betekend 30 meter consequent tempo laag houden ongeacht wat hij daarvan vindt en dan is het goed. “Goed” betekend dat hij wel harder wil, maar zich schikt in mijn tempo  😉

Laatste stukken gestapt en het zand is nu het nat is best wel zwaar. Maar het is gelukt om met een bijna droog paard thuis te komen. Extra hapje en de wei in bij zijn vrienden. De herfst levert wel hele mooie foto’s op:

vrijdag 26 oktober 2018

Zachter en zachter

De laatste tijd is Djarra zo zacht als we samen in de bak rijden. Het begint er eigenlijk al mee dat hij zelf, als ik hem van stal haal, naar de bak loopt in plaats van het terrein af voor een buitenrit.
Dus voor de bak naast de verhoging parkeren om op te stappen is heel vanzelf sprekend volgens hem.

In de bak is hij totaal relaxed. Hij is altijd een diesel geweest die rustig op gang moet komen. Ik neem er de tijd voor en hem volg zijn opstart tempo. Ik nodig hem heel zachtjes uit tot wat meer. Soms begin ik met wat meer stap lengte, soms begin ik met wat meer stelling en buiging, soms begin ik met wat lateraal werk en soms begin ik met wat meer balans op achter.

Je leest het goed er zijn vele wegen die naar Rome leiden. Djarra is degene me mee neemt.

Als we dan zo rustig opstarten voel ik al hoe zacht hij in mijn handen is. Zijn achterbeen zet krachtiger af en er komt steeds meer energie onder me. Twee stapjes achteruit en hij laat zijn rug nog meer los en zakt dieper in mijn hand.

Zijn “oude” verstarring komt even langs als ik wil aandraven, maar vloeit ook zo weer af. Hij doet zo zijn best. Gaat lekker sjouwen en is super wendbaar en totaal in balans.

Dus als ik zo met hem aan het rijden ben, ’s avonds in mistig lamplicht en een volle maan, ben ik helemaal gelukkig.

woensdag 10 oktober 2018

Veelzijdige Djarra

Djarra is echt super veelzijdig.

Afgelopen maandag heerlijk in de bak gereden. Hij is zo lekker zacht en voorwaards een genot om op hem te rijden.
Dinsdag eerst even in de longeerbak, waar hij ging als de brandweer. Dus na het los draven lekker lang rond gegaan in de galop. Hij liep zo makkelijk.
Toen hij helemaal lekker warm en los was mee genomen naar de bak. Hier hem nog even aan de lange teugel door verzameld en wat ging hij top!

Het is ook heerlijk werken zo ’s avonds als er amper iemand op stal is.

Vandaag even heel iets anders. Het is oktober, zonnig en 20 graden! Met een bos vol herfst kleuren.
Voor vandaag stond een “project” gepland. En kunst-zang-paard project.
Beatrijs heeft prachtige “Angel wings” gemaakt van echte veren. Dus we zijn naar het prachtige herfst bos gegaan met Djarra, Zasja, Beatrijs en ik. Djarra kennis laten maken met de grote vleugels die vond hij heel ok. Hij heeft ze helemaal afgesnuffeld. Daarna is Zasja op hem gaan zitten en heeft voorzichtig de vleugels “aan getrokken”. Djarra vond dit ook prima dus even een rondje gewandeld door de blaadjes op een zonneplek te gaan stil staan.

Dus een mooi herfstbos, een schimmel in de zon met daarop een engel met gespreide vleugels.

Er zijn hele mooie foto’s gemaakt!

Ze moeten nog uitgezocht worden, dus hier een voor proefje van de voorbereidingen.

woensdag 26 september 2018

In top vorm!

Afgelopen zondag was het aan een stuk door aan het regenen en dat was een voortzetting van de zaterdag. Toen had ik ’s morgens nog met droog weer in een droge bak met Djarra kunnen werken

Maar goed als goede endurance vrienden, die niks om regen geven, vragen of je mee gaat op een buitenrit zeg ik ja. Als je lekker aan het rijden bent merk er dan weinig van. We waren met z’n vieren, Djarra en Prestige waren de stabiele factoren. Alleen had Djarra wel een duidelijke mening: op de derde positie rijden was duidelijk niet zijn idee. De door verzamelde krachtpatser moest ik met vooral “zachte hand” op zijn plaats houden. Geen stap verkeerd gezet, maar van mij is dan wel 100 % focus nodig.
Dus toen we ook nog richting huis gingen mocht hij voorop – maar wel in stap, kost 10 meter dan is het ok en heb je geen kind meer aan hem.
De hele rit hebben we in een zeer langzaam draf tempo gereden. Voor Djarra dus super om hem goed verzameld over zijn rug te rijden en hij ging er zelfs heel fijn op ontspannen.

Vandaag, woensdag, met zonnig en lekker weer ’s avonds in de bak gereden.
Wat heeft hij echt enorm goed zijn best gedaan. Djarra heeft echt voor zijn doen in de bak super goed gewerkt! In alle gangen heb ik hem lekker los gekregen. Zelfs de galop ging super makkelijk. Hij ging echt top!

donderdag 20 september 2018

APK – Geslaagd

In augustus was Djarra vreselijk gaan hoesten. De klodders wit/geel kwamen uit zijn keel. Hij moest met zijn voorbenen wijd stil staan tijdens de hoestbuien. Dus met kruiden, siroop en homeopathie aan de slag. Hooi voor kuil vervangen. Wel steeds beweging gegeven om de troep eruit te hoesten en hem te helpen weer wat losser zijn lijf te worden. Maar de fysieke inspanning hield ik laag.

Ook meteen een afspraak gemaakt met Eveline Hekkenberg. Normaal laat ik Djarra voor de winter helemaal nakijken om gezond de winter in te gaan. Bij Djarra zijn de longen zijn zwakke plek. Die afspraak maar naar voren gehaald al kon ze pas deze week (half september).

Het mooie was dat Djarra en ik de hoest helemaal hebben kunnen oplossen. Hij net afgelopen weekend weer een normale buitenrit had gelopen, helemaal blij en vol energie.

Dus Eveline begint met het door meten van de longen … van alle andere organen, van zijn benen, rug, hals. Er is gewoon helemaal niets te vinden! Alles komt terug met super gezond en sterk. Nog wat verder gegaan en ook de chakra’s een voor een langs gelopen –  de vijfde (keel en longen) was wat uit balans, maar met wat aandacht was dat zo weer stabiel. Dan ook nog maar even de energielagen langs gelopen – weer de vijfde laag, maar ook hier met wat gerichte aan dacht weer stabiel.

Dan is zo’n consult echt super snel afgerond! Gewoon helemaal gezond en fit, dat komt ze niet heel vaak tegen.  😉  

Ook nog even foto’s gemaakt om vanuit de iriscopie extra informatie te halen.

zondag 9 september 2018

Zacht als boter

Weken alleen maar samen fietsen of wandelen, omdat hij zo aan het hoesten was. Hij knapte eindelijk op toen ik een paar dagen op vakantie ging. Hierdoor kon ik hem met een gerust hart overdragen aan de goede zorgen van anderen.

Gisterochtend dus een kleine wandeling gepland om te zien en voelen hoe hij er bij stond. Nou Djarra wou best in gestrekte draf laten zien dat hij fit was! Daarna in volle galop de wei door zonder ook maar één hoest. Heerlijk.

Vandaag dus maar opgezadeld om in de bak te rijden. Wat is hij toch super makkelijk en relaxed tegenwoordig. Opzadelen en weg rijden na een tijd van niets doen is geen enkel probleem 😉
Hij was ontspannen en boter zacht. Eigenlijk was hij op puur intentie te rijden. Hij zocht mijn hand op en was links en rechts om helemaal los. Vlotte stap en ook wat gedraafd.

Een zeer tevreden paard de wei in geschoven. Nu kan ik echt lekker van mijn zondag middag gaan genieten met een boekje op de bank.

** Dat hij zo makkelijk liep kan natuur heel goed te maken hebben met het feit dat ik nu twee keer  bij een osteopaat ben geweest voor het eerst in mijn leven. Met hardlopen had ik al gemerkt dat ik losser door mijn lijf beweeg en ook meer bewegingsvrijheid heb. Dat zal Djarra ook wel merken.

zondag 19 augustus 2018

Fietsen met een Power house

Het is zondag ochtend en best lekker weer. Ik wou niet rijden, maar Djarra wel even wat beweging geven. Hem met de fiets mee nemen had ik al een tijdje niet meer gedaan.

Ik heb een fiets met handremmen, wat zo wie zo met een paard aan de hand niet optimaal is. Djarra wil nog wel eens op de rem gaan voor iets wat hij  niet vertrouwd of opzij duiken voor iets engs. Opzij als naar mij toe, maar mijn fiets kan nog steeds niet zijwaarts dus dat is niet handig.
Als Djarra enthousiast wordt kan hij best heel hard en krachtig draven waarbij alle hiervoor genoemde acties nog steeds mogelijk zijn.

Met het bovenstaande in mijn hoofd hem met hoofdstel en lange lijn opgetoomd en een zweep erbij. Die zweep is voor als hij slecht te remmen is de laatste optie. De lange lijn zodat als ik abrupt moet remmen ik de lijn ook kan vieren om niet vol aan hem te hangen.

Dus zo samen op weg, eerst in stap om rustig op te starten. Alleen is fietsen naast een stappend paard best lastig, want het gaat te langzaam. Er blijkt een wandel dag te zijn wat hele colonnes wandelaars oplevert ook op het fiets pad. Na de stoplichten en nog wat drukt mocht hij draven. Tempo heel rustig maar gestaag. Aan de overkant is een colonne wandelaars die daar moet ik op de terug weg niet langs. Bij de volgende stoplichten rustig om wat wandelaars die uit het bos komen laveren. Wachten als ik op heet knopje van de verkeerslichten gedrukt hebt kent Djarra dus hij staat netjes naast me. Als het  groen wordt draven we weer verder.  Het fijne van deze N-weg is dat aan beide kanten een breed fietspad is waar in beide richtingen gefietst kan worden. Hij komt wat beter in het ritme, maar vraagt zich ook af waar we heen gaan. Dus hij draaft lekker, maar niet overmatig enthousiast.

Na een tijdje gaan we even stappen en steken de straat over om terug te gaan. Nog even gewacht op een “langlaufer op wieltjes”, maar Djarra kijkt er niet naar. Dus weer in draf op weg terug. Nou dat vindt Djarra een super goed plan dus hij maakt tempo. Super krachtig draaft hij naast me. Kop erop en gaan. Hij luistert wel goed, want hij mag niet voluit en ik hoef niet aan het touw te zitten om hem dat te vertellen. Nergens naar kijken ook, gewoon gaan als een speer. Wat een power house loopt er nu naast me, machtig mooi!

Voor de stoplichten moet ik wel even duidelijk zijn om tempo terug te vragen en naar stap te komen. Maar er komt geen discussie. Weer netjes wachten bij de stoplichten en bij groen weer verder. Tempo even heel rustig om weer tussen de wandelaars door te manoeuvreren en dan mag hij weer gaan. Het ritme en de kracht van zijn hoeven op het asfalt is prachtig. Even stappen als het spannend kan worden is geen punt en weer verder als het mag. Pas als we de Jachthuislaan op draaien vindt hij het wel genoeg. Lekker naar huis stappen en hem zo de wei in geschoven. Hij blij, ik blij.

 

Djarrra in de wei

woensdag 8 augustus 2018

Hittegolf x twee

Afgelopen weken hadden we een hittegolf, volgens de Bilt twee: omdat er een koelere dag tussen zat.

Heel weinig gedaan met Djarra. Meer omdat ik het te warm vindt dan dat hij daar een probleem mee heeft. Hij heeft geen probleem met de hitte en ook niet met de vliegen. Wel merk je dat hij blij is ’s avonds naar te stal te kunnen. Geen vliegen en lekker eten. Het weiland is geel. Qua werk niets anders dan af en toe in stap wat rustig gymnastiek werk.
Ook naar het bos gewandeld en daar op zijn blote rug met alleen een halster lekker door het bos gewandeld. Hij is super braaf en stabiel geworden wat dat betreft.

Vannacht heeft het serieus geregend en vanmorgen was het maar 21 graden, bewolkt met wind.

Dus vroeg met Djarra in de bak gewerkt. Wat liep hij heerlijk. Hij doet echt enorm zijn best.

Alleen loopt hij al een tijdje flink te hoesten als we beginnen. Gaat met wat werk wel over en dan gaat hij ook proesten. Dus ik werk hem ook om mogelijke troep in zijn longen/luchtwegen via hoesten eruit te krijgen.
Kijken of we met koeler weer wat gestructureerd aan de slag kunnen gaan.

vrijdag 6 juli 2018

Zachte kracht

De omschrijving die ik aan Djarra zou geven op dit moment is “zachte kracht”. Hij is fit en sterk, maar heel zacht en sensitief tegelijkertijd.

Bijvoorbeeld afgelopen zondag op een buiten rit met Arwen, waar hij het erg goed mee kan vinden als we samen rijden en nog een merrietje. Ondanks dat ik na afloop wel de open blaren in mijn vinger had staan, omdat hij zo sterk was. Hij had een hoger tempo in gedachten, maar liet zich verrassend makkelijk door mij begrenzen. Hij bleef heel los in zijn lijf, geen verstrakking, geen brute kracht, maar zacht mee buigen naar een wat rustiger tempo. Alleen bleef hij wel vol in zijn kracht lopen.
Ik merk dat het een beetje lastig omschrijven is …  😉

Ik ben gewoon erg blij met hem!

dinsdag 29 mei 2018

Handdoek training …

Hij had net super goed los gesprongen en veel gegaloppeerd. Alleen bij 25 graden en een luchtvochtigheid van 99 % staat dan toch ook bij Djarra het schuim op zijn borst.

Een cool down is wel op zijn plaats, maar ja dat is zo saai. Nu had ik een handdoek op de hindernis gehad tevens om mijn handen af te drogen tussen door. Dus die maar eens los op Djarra gelegd en gekeken wat hij doet als die eraf wappert ….

Het is wel een super spannende schriktraining geworden ….

zaterdag 26 mei 2018

Zonder zadel, het kan

Aangezien door een bijtwond Djarra geen zadel op kan hebben ben ik vandaag maar weer zonder zadel op gestapt. Door de weeks longeer ik en werk ik hem aan de hand, maar ik mis het rijden zo.

Dus vanmorgen weer vanaf het hek op hem geklommen  😉

Vorig weekend had ik alleen stap werk gedaan. Nu voelde hij al veel soepeler en vrijer aan in stap dus ik wou graag door naar draf. Djarra liet merken dat hij niet wist of dat wel een goed idee was. Dus ik heb hem echt moeten overtuigen dat ik er niet af zou vallen en dat hij geen last van mijn zitbeentjes zou hebben. Hij heeft wel gelijk met zijn bezorgdheid. Zijn zomer vacht is kort en glad en hij is heel bewegelijk en kan super snel even een stap naar links of rechts zetten als er een blaadje verkeerd ligt. De kans dat ik er dan afglijd is heel reëel  😉

Na een draf waarbij hij aan de lange teugel met zijn neus over de grond ging lopen wisten we beide dat draven zonder zadel prima kan.

Teugels meer op maat genomen en wat meer verzameling gevraagd en hij heeft echt super fijn gelopen. Mooi aan de teugel en fijne impuls.

Beloning is na 20 minuten stoppen en hem naar de wei brengen.

woensdag 23 mei 2018

Galop aan de hand

Galop aan de hand is waar ik naar toe wil. Als ik Djarra aan een 4 meter lijntje heb is aan springen in galop geen optie volgens Djarra. Terwijl ik weet dat hij het kan, dus de uitdaging is zoeken naar aan manier waarop hij er achter komt dat dat best kan.

Gister tijdens het longeren liep hij heel fijn. Toen heb ik als hij in galop was de cirkel verkleind naar 5 meter. Als hij hier 1 – 1,5 keer rond galoppeerde mocht hij weer groter. Dit ging super goed.

Dus vandaag de stap gemaakt dat ik hem al vlak bij me heb op zo’n 2 – 3 meter als ik galop vraag. Hij doet het weer super goed. Linksom is iets moeilijker, hier is hij duidelijk minder sterk.

Nu kan je heel diverse zijn in wat je goed vindt…. dus wat vindt ik goed in dit geval:
– Dat hij gebalanceerd aan springt in galop zonder te versnellen.
– Dat hij mooi in stelling blijft
– Dat hij er niet “uit valt” naar draf
– Dat als ik draf vraag er een gebalanceerde overgang is

Ik ben super trots op hem! Dit gaan we verder uit werken  😉

zondag 20 mei 2018

Helemaal happy

“Liefde gaat door de maag” is een bekend gezegde. Sinds vorige week mochten de paarden weer op het gras en sinds vandaag kan dat weer 24/7. Dus als ik Djarra ’s morgens naar de wei breng kan hij meteen door naar het gras! Dus die is zo blij als een konijn, helemaal happy!

Met je vrienden in de wei staan is leuk, maar het gaat er soms wat hard handig aan toe. Zo had hij een bijtwond op zijn ribben opgelopen. Huid en haar waren eraf, dat waren de boven tanden van een vriend geweest en het geneest binnen een week. Alleen hadden de ondertanden subcutaan letsel veroorzaakt, dat was pas 2 dagen later zichtbaar in dik worden. Nu na een week is dat ook opengebroken en op weg naar genezing.
In de tussen tijd Djarra gelongeert en aan de hand gewerkt. Hij  heeft super verzameld gedraafd, mooi zacht in de hand. Helaas er kan geen zadel op dus rijden was geen optie.

Vandaag zonder zadel op hem gestapt, kan net als ik met mijn dijbeen niet te ver naar achter kom. In de schaduw van de bomen wat stap werk gedaan. Heerlijk!
Hij is zo relaxed en voorwaarts en werkwillig. Na 20 minuten zijn we klaar en mag hij naar de wei. Ook hij weer helemaal happy  😉

zaterdag 12 mei 2018

Flow en progressie

Dit jaar is Djarra zo lekker op dreef! We zijn redelijk vaak en zeker regelmatig in de bak aan het rijden. Hij loopt hier nu zo lekker dat ik hem echt aan het werk kan zetten. Ook zijn alle gangen geen enkel probleem meer.

Dus vanmorgen weer zo heerlijk gereden. Rustig en klein begonnen. Redelijk lang in stap gewerkt: wisselen tussen ontspanning en aanspanning. Lang en laag naar verzameld. Dit vindt hij super moeilijk, maar als ik hier rustig even veel tijd in steek pluk ik daar in draf en galop de vruchten van. Veel schakelen naar langzaam stappen, halt houden, achterwaarts, voorwaarts, stelling links, stelling rechts en dat alles met een actief achterbeen  😉
Dus het langzame tempo wil niet zeggen een beetje rond sloffen en mijn vraag om activiteit is geen vraag om meer snelheid. Dat laatste is meer een aandachtspunt voor mij en mijn verwachting.

In draf moet hij altijd even op gang komen, hoest en proest behoorlijk wat spanning eruit. Maar gaat dan steeds sterker en stabieler en – heel belangrijk – steeds losser lopen.

En dan de galop, ook hier even wat spanning weg hoesten, mag in draf. Gelijk weer verder en uiteindelijk een heerlijke losse stabiele galop – volledig op eigen benen: dat is de kers op de taart!

We zitten gewoon in een heerlijk flow met gestage progressie.


zaterdag 28 april 2018

Samen genieten

We hebben samen best wel even moeten wennen. Djarra die vol in zijn kracht staat en nergens meer van op of om kijkt. Djarra die in het verkeer als iets veel lawaai maakt hooguit super arrogant kijkt wat het is. Djarra die in het bos niet meer alle takken en zonnevlekken registreert en wil bekijken, maar gewoon vol op een tak gaat staan. Djarra die als de linkergalop niet zo lekker gaat naar rechts changeert en meteen de turbo aan wil zetten.

Onze bosritjes zijn dus best wel anders geworden.  Super relaxed, zo’n paard dat nergen van op of om kijkt. Super spannend zo’n paard dat het leuk vindt om zijn kracht en conditie eens echt te gaan gebruiken. Het is een spel om hem vrijheid te geven zonder dat het gevaarlijk wordt. Hoe hoger zijn tempo hoe flitsender zijn reacties worden namelijk en die moet ik wel kunnen blijven volgen.

Puur genieten dus zo’n macho die met de oren erop er vol voor gaat 😉

woensdag 18 april 2018

Warm en zacht

Vandaag de eerste zomerse dag met temperaturen van meer dan 20 graden en een paard dat niet door zijn wintervacht heen is.

Samen met Djarra genoten van deze zomerse dag en in de bak gereden. Focus op de kleine dingen. Elke stap vanuit los gelatenheid zetten. Wachten met meer voorwaarts tot hij links en rechtsom los en krachtig kan door stromen. Pas als de stap onder me danst vraag ik hem zijn passen te verruimen, zonder consessies te doen in de kwaliteit van elke stap.

Op een grote volte blijven wisselen tussen stap en draf tot hij zacht en los en krachtig ging lopen.

Op dezelfde grote volte gaan wisselen tussen draf en galop tot hij makkelijk aansprong en rond over zijn rug door kon galopperen. Linksom had dat wat meer voeten in de aarde voor hij ook daar los liet en fijn ging lopen.

Wat hebben we heerlijk gereden. Koud afspuiten en daarna grazen als cadeautje, omdat hij zo heerlijk zijn best heeft gedaan.

Foto uit 2008:

zondag 8 april 2018

Spring is in the air

Het voorjaar is toch echt gearriveerd met temperaturen van 20 graden en grassprieten die voorzichtig boven de grond komen.

Sinds een paar dagen staat Djarra dus lekker zonder deken buiten. Regelmatig ga ik met hem grazen, want dat heeft wat hem betreft nu de hoogste prioriteit in zijn leven.

Vanmiddag toen ik hem uit de winter wei haalde wilde hij dus eigenlijk linea recta naar een van onze graas plekjes, maar ik had andere plannen. Eerst een flinke poets beurt, hij verhaard enorm en rollen is een favoriete bezigheid dus ook dat levert aardig wat poets werk op.
Daarna echt heerlijk in de bak gewerkt met hem. Hij gaat echt super lopen.
Als beloning dus naar een graas plekje, is hij helemaal gelukkig.

Laat de zomer maar komen  😉

zondag 18 maart 2018

Eerste serieuze kilometers gemaakt

Het is Maart en zowaar een weekend dat aanvoelt als voorjaar. Planning een rit bij Kootwijk met “endurance” vrienden en weer eens wat kilometers gaan maken. Kijken hoe het met de conditie van Djarra is die barst van de energie.

Met conditie bedoel ik zijn uithoudings vermogen. Een combinatie van de staat van training waarin een paard zit en wat hij de afgelopen jaren heeft gedaan. Met zijn endurance verleden is hij na de winter altijd vrij vlot weer op conditie.
Dus vanaf november niet meer serieus kilometers gemaakt. Het bos was bagger. Door stormen waren zoveel bomen omgewaaid dat je amper het bos in kon. Daarna kwam sneeuw en ijs en modder. Dus nu het maart is verwachte ik niet veel aan conditie over te hebben bij Djarra. Met een rit van rond de 20 km in de planning was ik benieuwd hoe hij het er af zo brengen.

Nou, twee hoeven in zijn neus. Op de heen weg had ik al de blaren in mijn handen staan, omdat mijnheer zo lekker voorwaards was. Door zijn over enthousiaste spanning ging de galop niet echt lekker – hij liep zich helemaal vast. Maar tot aan de trailer bleeft hij super voorwaards, vond dat hij voorop hoorde en had praatjes voor tien. Met een losse teugel wat foto’s maken was geen optie.

Hij blijft me altijd weer verbazen. Laten we zeggen dat hij erg goed in zijn vel zit momenteel 😉

donderdag 15 februari 2018

Energie en focus

Het voorjaar komt dichterbij, dat is waar Djarra mee bezig is. Hij verlangt naar GRAS. Hoe weet ik dat? Nou als ik hem uit de winter wei (waar geen gras meer staat) kom halen dan gaat hij over het draad naar de wei ernaast staren die vol gras staat. Langs de weg naar stal danst hij naast me – tot ik de oprit naar stal op ga – dan blijft hij aarzelend op de weg staan voor hij mee komt. Maar als ik niet het erf op ga, maar door loop – dan weet hij waar we heen gaan:  GRAS.

Hij zou het liefst in gestrekte draf volluit op weg gaan, maar kan zich zelf beheersen tot regelmatig naast me gaan dansen als de stap toch echt niet snel genoeg gaat. Bij de stoplichten moeten we wachten, hij verzet geen voet. Wel trekt hij bijna mij arm uit de kom, omdat hij vanuit ongeduld met zijn hoofd gaat zwiepen, dus een wat langer touwtje is wel prettig. Als ik bij groen licht in beweging kom draafd hij krachtig naar de overkant, dat doen we altijd, daar wil hij wel weer stappen … en wachten bij het volgende stoplicht … en in dan in draf eindelijk naar het GRAS.

Neus omlaag en de volgende 20 minuten komt zijn hoofd niet meer omhoog  😉 Na 30 minuten heeft hij af en toe tijd om wat rond te kijken. Dan gaan we weer terug, hij nog steeds een blij paard dat ook naar huis graag naast me danst, hij moet eigenlijk stappen, maar ja, hij is zo blij.

Kijk daar wordt ik nu blij van.

donderdag 1 februari 2018

Stoere jongen

Het is best wel een barre winter. Er zitten prachtige dagen tussen weken van regen en veel nattigheid. Gooi er een paar stormen door die de bomen om doen waaien en de chaos is compleet.
De bak te nat om te rijden. Zelfs de longeerton staat bij tijden onder water. In het bos ligt er zoveel plat dat je geen “normaal” rondje meer kan rijden.

Dus Djarra heeft veel vrij afgewisseld met ontdekkingstochten in het bos. Sporadisch wat dressuur-achtig werk in de bak rijdend of aan de hand of aan de lange teugel. In de bak is hij werkwillig en kan ik schakelen tussen verzamelen en lekker weer verruimen.

Maar wat zit hij super goed in zijn vel. Hij blaakt en bruist van de relaxte energie. ’s Middags, als ik hem uit de natte barre wei haal, danst hij naast me over de weg. Op de buiten ritjes is hij super blij en zowaar een tikkie dominant naar de paarden van mede ruiters, hij moet voorop!

Om er mooi uit te blijven zien neemt hij dagelijks een modder bad.

zaterdag 16 december 2017

Genieten

We hebben al een week lang veel sneeuw gehad dat zeker in het bos hier nog goed blijft liggen. Samen met Djarra weer heerlijk gereden. Onze weg moeten banen om enorme takken die de paden soms volledig blokkeren. Open zand is nog hard onder de sneeuw. Modder is goed begaanbaar, want daar zit geen ijs laag onder. Rustig begonnen met veel stappen, maar langzaam aan meer gaan draven. Na zelfs wat galopjes wordt Djarra heel fanatiek. Een brok gecontroleerde energie.

 

dinsdag 12 december 2017

Synchroniciteit en spiegelen

Synchroniciteit en spiegelen is leuk speelgoed samen met je paard.

Met Djarra deed ik wel er naast lopend samen draven. Djarra wil dan wel rustig beginnen, maar 20 meter werden altijd zijn passen ruimer en dan ging hij echt lopen. Met een hand op zijn schouder ging ik met zijn grote passen mee, heerlijk zo samen. Alleen na 300 meter met ruim 13 km/uur kon je mij aanvegen.

Nu ben ik de hele zomer met hardlooptrainingen bezig geweest en het belangrijkste voor mij was lage snelheid en vooral kleine passen met hoge frequentie.

Vandaag ligt er nog overal een pak sneeuw, maar de wegen en fietspaden zijn schoon. Om Djarra toch wat “draf” beweging te geven ging ik naast hem lopend op weg. Eenmaal op de schone weg ga ik rustig joggen – moeiteloos draaft Djarra in verzameld tempo naast me mee. Even wil hij ruimer vertrekken, maar ik ga niet mee. Waar ik voorheen hem volgde, volgt hij nu mij. We hebben hele stukken zo langs de weg samen gedraafd. Bij de stoplichten even chillen, bij groen heel behoedzaam in draf door de prut naar de overkant en daar weer rustig verder. Wel de kop erop, want hij had erg veel zin in even de benen strekken!

Op de terug weg wel mijn zweep iets voor hem omhoog gehouden, maar aan een los touwtje samen naar huis.

Paard blij – ik blij – life is good.

woensdag 6 december 2017

Onbeteugeld – stap voor stap

De laatste dag van onze jaartraining bij Roos Bijleveld van Via Equestra: Wat wil je graag doen was de vraag. Mijn droom om zonder zadel en hoofdstel/halster te rijden dus.

Wat vooraf ging:
* Voor Djarra zit er een groot verschil in wel of niet iets om zijn hoofd. Zo kon hij vroeger voor een groot open hek blijven staan en niet op uitnodiging er zelf door heen stappen. Als ik het halster om deed liep hij zonder enige aarzeling echter gewoon mee.
* Toen ik Djarra kocht was hij niet op te zadelen en jaren is een singel of zadel een beperkende factor geweest.
* In mijn hart wist ik dat we nu samen zonder tuig zouden kunnen rijden, mijn hoofd had daar nog wat bedenkingen bij.
* Aangezien het koud en mistig was vond ik dat Djarra zijn wollen deken beter op kon hebben. De dekensingel is geen belemmering meer en het zit meteen ook wat “steviger”. Verder kreeg hij een halsring om en een hoofdstel om even mee op te starten. Dat hoofdstel was voor mijn hoofd, die zijn bedenkingen had 😉

Het uur U:
Als ik dan vanaf het op stapblok op zijn rug spring is dat toch wel spannend. Best al weer lang gelden dan ik op zijn blote rug gezeten heb. Djarra laat al snel weten dat dat geen punt is. Teugels laat ik los hangen, ik heb alleen de gesp in mijn hand. De andere hand heeft de hals ring losjes vast.

Pre-flightcheck: We hebben nog een pas verzet. Zachtjes vraag ik achterwaarts, 80% houding 20 % halsring signaal. Djarra reageert meteen en zonder aarzelen.

Dus we stappen weg. Roos ziet dat ik heel afwachtend erop zit en geeft aan dat ik best actiever mijn route mag bepalen. Niet zo zeer door hulpen te gaan geven, maar wel een door een duidelijke focus. Dus na een eerste rondje veel al om modder en plassen heen –  is dat het eerste wat ik oppak. Voor een uitwijk actie geef ik al een kuit signaal om rechtdoor te blijven lopen. Dat gaat goed, maar kan beter. Dus als Djarra mijn kuit negeert en zijn eigen plan trekt, stop ik zijn voorwaarts en vraag een zijwaarts terug naar mijn lijn. Dat gaat heel goed.

Dit voelt allemaal zo goed dat we het nutteloze hoofdstel er maar afgehaald hebben.
Al gauw stappen we voltes, slingeren om pionnen en kunnen haaks afwenden.

Vervolgens weer een paar keer met halve en hele ophoudingen gewerkt en vandaar uit aan gedraafd! YES. Djarra is totaal op mijn afstemt en draagt me in een voorzichtige draf.

Het was een magische dag en wat heb ik genoten en nog veel belangrijker wat heeft Djarra daar van genoten. Je zag hem groeien en zijn verantwoordelijkheid nemen.

zondag 3 december 2017

Onbeteugeld, samen op weg …

Bekroning van een jaar van transitie. Onder hoofdstel of halster en zonder zadel samen rijden. Alle puzzel stukjes vallen op zijn plaats.

zaterdag 11 november 2017

The next step

Om dit fantastische progressieve jaar af te sluiten ben ik samen met Djarra een week op bootcamp gegaan bij Liesbeth Jorna van Sport & Horsmanship United. Hiervoor zijn we naar naar Oosterstreek afgereisd.

Dit jaar is hij zo gegroeid dat hij heel stoer geworden is en niet meer in paniek raakt. Hij vindt (los) springen leuk en ook galop trainingen op de baan vindt hij prachtig. Tijd om deze factoren in te zetten om ook in een rijbak enthousiast te worden.
Minstens net zo belangrijk is dat ik dat wel weet, maar mijn lijf en hart dat nog niet vertrouwen. Dus deze week is zeker ook bedoelt om mijzelf te overtuigen dat hij het kan. Om dit proces te kunnen begeleiden is wel een instructeur nodig met vakmanschap en overtuigingskracht, want ik ben behoorlijk “eigenwijs”.

Dag 1 stond in het teken van kennismaken en kijken waar we staan. Basis voor de hele week is een actief voorwaarts paard dat met 100% inzet rond draaft en galoppeert. Dus dat was ook de focus van deze dag en was voor Djarra wel even schakelen en voor mij ook wel.

Dag 2 was weer lekker voorwaarts en dat gecombineerd met goede lijnen rijden. De eerste balken zijn in beeld gekomen met als afsluiting een klein kruisje. Dat was even een puntje, hier moest ik even was “oude” patronen en verwachtingen te lijf.

Dag 3 begon met de eerste vaardig heden even checken: actief met 100 % inzet draven en galopperen in elke gewenste richting. Balkjes als op warming en daarna verschillende kleine kruisjes. Bij alles was behoud van “Flow” en activiteit het belangrijkste. Ik zorg voor tempo en richting, Djarra  zorgt voor het springen als er een hindernis staat. Samen gaan we best wel lekker.
Nu nog moet Djarra bij een nieuwe hindernis deze eerst even van dichtbij bekijken voor hij er overheen wil springen.

Dag 4 hebben we eerst gespeeld met draven en galopperen in verlichte zit. Dat is voor mij een eitje, maar samen met Djarra even wennen om gewoon lekker door te lopen. Hierna wat combinaties introduceert. Djarra wordt steeds stoerder!

Dag 5 kwam alles samen en is er een dubbel sprong en zelfs een drie sprong introduceert. Zeker die laatste was tot nu toe nooit een optie geweest. Maar met het groeiende zelfvertrouwen en vaardigheid vindt Djarra nu leuk om te doen. De week is afgesloten met een paar maal een heus parcours te springen!

De hele week was een groot succes en ik ben super trots op Djarra en mij zelf. Beide hebben we oude patronen los gelaten en genoten van wat er allemaal kan: 

dinsdag 24 oktober 2017

TRANSFORMATIE

Daar wordt je dus stil van ….. daarom werden hier even nog maar weinig berichten geplaatst.

Jarenlang naar toegewerkt, steeds stappen gezet, maar net niet helemaal. Heel voorzichtig ben ik er deze zomer echt in gaan geloven – of beter gezegd echt in hem gaan geloven. De spanning of we nu echt tot op de kern en daar voorbij zijn doorgedrongen.

De eerste signalen zijn dat hij nu niet meer verkeers-mak is, omdat we samen alles aan kunnen wat op ons af komt! Hij is nu verkeers-mak, omdat het er niet meer toe doet – dat er toeval verkeer langs komt.

Hij ziet nog wel absoluut alles, maar het komt niet meer tot op zijn ziel binnen. Hier moest hij duidelijk zelf ook aan wennen. Hij heeft een paar weken wat verbaasd door het bos gelopen, alles zien, maar het was allemaal ok. Hij kan enorm schrikken, echt opzij springen, om daarna even rond te kijken en verder te gaan ……

Zelf moet ik er nog steeds aan wennen, een paard dat in de bak helemaal enthousiast even flink gaat ronddraven.

Wat er nu weg is, is de onderstroom van spanning, die er altijd was. Van hieruit kon hij compleet in paniek raken, maar dat gebeurde de laatste jaren eigenlijk niet meer.
Waar ik altijd dacht dat ik vanuit mijn kennis van hem de situaties altijd goed kon inschatten, merk ik nu dat dat vanuit mijn connectie met hem kwam. Hij liet me voelen wat potentieel spannend kon zijn. Nu loop ik langs de weg naast hem en dwaal compleet af in gedachten. Hij laat me niets meer voelen, omdat hij het aan kan.

Mijn getraumatiseerde bouwpakket is GETRANSFORMEERD naar een rustig, krachtig en blij paard!

zondag 17 september 2017

New power – new rules

Het is echt super gaaf om je paard te zien groeien. Djarra is weer een stuk stoerder geworden en ook een stuk sterker. Daarnaast lijkt het of we eindelijk zijn “oude angsten” hebben kunnen tackelen.

Dus nu heb ik een super fit, stoer paard dat zicht bewust wordt van zijn power. Wat een power en wat kan je daar allemaal mee doen … Vandaag tijdens een buiten rit hebben we hier een serieuze discussie over gehad. We waren al een uurtje onderweg en draafde lekker door het bos. Maar dat veranderde toen hij om de 3 passen zijn turbo aan ging zetten en ik zijn kont er goed onder voelde komen – hij wou harder. Hij had er zo’n zin in, want het was puur zijn kracht en looplust die hem hier toe aanzette.

Zo fijn dat ik hem laatst in de les heerlijk door kon verzamelen en weer voorwaarts weg rijden. Ik heb ik er zelf in getraind! Prachtig dat hij dat nu zelf wil gaan gebruiken …

Alleen met een paard dat altijd op je pinken in elk tempo te rijden is heeft geen idee hoe je een serieuze discussie netjes kan voeren. Alleen op wedstrijden maakte hij zich ook zo sterk, maar thuis echt nooit. Dus nu na jaren durft hij eindelijk een discussie aan te gaan: hij wil hard, hij kan hard, hij heeft er zin in.
Ik moest dus even wel heel duidelijk zijn – heb zelf hardop gezegd dat hij nu moest luisteren – om uit te leggen dat IK nog altijd degene ben die het tempo bepaald. Hij mag best een mening hebben en suggesties doen, maar IK bepaal wat het wordt. Dit om voor zowel zijn als mijn veiligheid te zorgen.

De boodschap is overgekomen en later heeft hij weer super fijn, licht, krachtig, rustig rond gedraafd.
Pittig ritje, maar zo vreselijk van genoten!

vrijdag 1 september 2017

Touch! Het is niet eng, maar het is leuk!

We, Djarra en ik, zijn samen op onderzoek met leerprocessen. Gedrag uitnodigen met beloning en shaping.

Djarra is niet snel meer echt heel erg onder de indruk van “enge” objecten. Wel doet hij heel goed alsof, maar steek dan binnen 5 minuten zijn snuit geïnteresseerd naar wat ik hem aanbied. Zo had ik aan een oude zweep wat lange plastic repen gefrutseld – super eng natuurlijk. Ook had ik een verdwaalde oranje paraplu gevonden – uitgeklapt ook vreselijk eng.

Dus breng ik Djarra naar de paddock met hem rechts en in mijn linkerhand de frutsel-zweep en dichte oranje paraplu en een emmertje met brokjes. Hij is niet echt onder de indruk. Eerst even met een kale zweep het commando “touch” met beloning geoefend, die kende hij nog. Frutsel-zweep “touchen” is ook niet echt een probleem, alleen vindt hij het niet zo boeiend. Dus hij is heel afwachtend en ik moet geduld combineren met beetje prikkelen.

Wat ik mis is hoe ik er een leuke “aktie” van kan maken. Heel graag zou ik Djarra in beweging krijgen. Na de frutsel-zweep op verschillende posities ten opzichte van hem geprobeerd te hebben ben ik eruit. Laag op de grond is het meest interessant. Dus ik ga ruim voor Djarra staan – frutsel-zweep tussen ons op de grond – en met het lange halstertouw nodig ik zijn interesse uit tot een stapje. We eindigen met dat Djarra best richting de frutsel-zweep wil stappen!

Mooi proces, waar ik erg blij mee ben. Nu kan ik verder gaan broeden wat ik hoe wil gaan uitproberen volgende keer.

Foto’s van de Intens(iev)e Jaartrainingsdag bij Roos Bijleveld (http://www.dewegvanhetpaard.nl)

Djarra is nieuwsgierig …

Hij gaat zelf maar vast op onderzoek.

Dit is zo eng dat hij gewoon op rust gaat staan  😉

Slaap verwekend al dat speel goed.

Even de benen strekken!

woensdag 9 augustus 2017

Vrijheid

Vrijheid om zonder angst te zijn. Dat is wat Djarra nu laat zien. De energie kan stromen en hij kan vloeiend door de bak bewegen. Na jarenlang in een bak een onder stroom van spanning en angst te hebben gehad is dat een ware bevrijding.

We konden in een drafje samen tussen obstakels door laveren, links om, rechts om, lange lijnen en korte bochten –  vloeiend en makkelijk en vrij.

Ik kon naar halt rijden en weg draven op puur opborrelende energie …

Hier heb ik zo naar verlangd, dat Djarra ook in een bak zich vrij zou voelen. Nu is er voor namelijk voor mij veel werk aan de winkel om dit nieuwe traject samen aan te kunnen gaan! Ik heb er zin in.

woensdag 26 juli 2017

Barebackpad

Djarra is weer back on track. Na een behandeling van Eveline Hekkenberg kan Djarra de wereld weer aan. Hij is weer onverstoorbaar en stoer. Dus als ik dan mijn spullen niet voor mekaar heb kunnen we gewoon lessen op een bareback pad. Laat hij zich in de draf mooi begeleiden en kan de power van een actief achterbeen door stromen naar voren. Wat hebben we fijn gelest.

maandag 3 juli 2017

Je lijf zal je maar in de weg zitten

Bij Djarra kan zijn lijf hem zo vreselijk in de weg zitten. Als hij ook maar iets moeite met zijn spijsvertering heeft. Of een verkoudheidje met een hoestje. Als in zijn lijf iets niet fijn is dan loopt hij helemaal vast. En als daar dan een singel (met zadel) omheen komt wordt het nog moeilijker en als ik dan ook nog in de bak ga rijden, waar hij zo wie zo niet zo makkelijk loopt houdt het compleet op.

Zo had ik zaterdag een rustig aangepast buitenritje gemaakt. Hem alle tijd gegeven op te starten en toen ging hij best wel lekker lopen. Relaxed drafje en wat hele makkelijke galopjes, Samen heerlijk gereden. Dus dan weet ik dat hij, voor wat betreft zijn beweging apparaat, niets mankeert.

Als hij dan zondags als ik in de bak wat rustig dressuurwerk ga doen totaal blokkeert op aandraven, weet ik wat er speelt heb het niet door gezet.

Vandaag, maandag, eerst in de bak begonnen met hetzelfde resultaat. 20 minuten in stap gewerkt, maar merkte al wel dat er niet meer in zat. Hem toen zonder zadel aan de longe in de zware longeer bak gelongeerd. Hij begon super moeizaam, met stil staan en uiteindelijk ook mesten. Maar hem gewoon 15 minuten laten draven en toen kwam er uiteindelijk  een diepe zucht. Meteen loopt hij dan al beter. Na 30 minuten was hij links en rechtsom los en aktief. Kunnen afsluiten met mooie gedrage galopjes. Na afloop in de avondzon langs de weg gewandeld en  hij heeft weegbree planten lopen eten.

Ik vindt het altijd voor hem zo sneu dat hij zo vast kan lopen in zijn lijf. Ook is hij dan kijkeriger en schrikkeriger, het hoort er allemaal bij. Het kost ook echt weken om hem weer op de rit te krijgen.

dinsdag 9 mei 2017

Djarra op onderzoek

Ik volg met Djarra de inten(siev)ejaartraining bij Roos en afgelopen keer stond in het teken van trainingsmethoden.

Voor Djarra had ik gekozen hem te laten kennis maken met een blok waar je op kan staan. Met de mogelijkheid dat hij er ook daadwerkelijk op gaat staan.

** maar dan wel op de basis van dat hij zelf ondekt dat hij er op kan staan.

Stap een was dat hij een voetje op tilt als ik dat vraag, dat was snel begrepen.
Stap twee dat ik dat vraag als hij vlak voor het blok staat, dat was ook snel begrepen.
Stap drie is dat ik hem beloon zodra hij het blok heeft aangeraakt.

Vrij snel klauwt hij met een voet boven op het blok, dat maakt lekker veel lawaai. Dit wordt enorm beloond en ik prijs hem de hemel in. Als ik daarop een voetje vraag mept hij gelijk op het blok. Hij laat zien dat hij dit met beide benen kan.

Zoals de foto hieronder laat zien doe ik eigenlijk niets na mijn vraag om voetje te geven. Hij gaat op onderzoek en door mijn beloning nodig ik hem uit dat te doen wat ik graag zie.
Dit zelf moeten nadenken en onderzoeken is leuk om samen te doen.

vrijdag 14 april 2017

Samen op weg …

Samen met mijn vriendje op pad, hoe mooi kan het leven zijn.

Even pauzen tijdens de rit van 5 uur met de trailer naar de Eifel. Samen met zijn vriendinnetje Noka en voldoende hooi is dat geen probleem:

We logeren ook op een prachtige plek. Overnachten in een heuse boomgaard waar het best nog wel koud was ’s nachts dus extra dikke deken gekregen.
Als we naar het bos wandelen begint Djarra altijd rustig, ten slotte is het vakantie.

We hebben al stappend uren door de Eifel gedwaald en alles bij elkaar zo’n 40 kilometer klimmen en dalen. Regelmatig een pittige klim die soms best wel lang waren.

We hadden echt top weer met temperaturen van in de 20 graden. Dus elke rit lekker afsponzen en dan chillen in de boom gaard. 

Voor mijn eigen ontbijt eerst even Djarra zijn ontbijt brengen is ook heerlijk. Wat is hij toch een makkelijk paard.
We hebben samen echt een top weekend gehad. Samen met goede vrienden en Djarra samen met zijn vriendin. Iedereen even relaxed en gewoon genieten van elkaar en de prachtige natuur. Wat hebben de paarden moeten werken en wat deden ze het goed.
Mijn blognaam: Djarra, samen op weg  ….

zaterdag 1 april 2017

Go with the flow

Voor het eerst in al de jaren dat ik Djarra heb laat hij zijn lijf los bij het rijden in een bak. Gewoon omdat het kan. Hij loopt met grote passen door de bak. Als hij het even niet weet kan ik hem makkelijk uitnodigen weer verder te gaan. In draf heb ik hem dansend onder me gehad, wat een magisch gevoel.

Go with the flow is nu mijn devies.
Ik volg hem, help hem, nodig hem uit. Ik geef hem de begeleiding en de ruimte om zich zelf te vinden. In een mooi galop met aanleuning op een volte bijvoorbeeld.

Nu moet ik ook goed opletten dat ik duidelijk ben en gewoon een reactie verwachten als ik dat vraag. Mijn “plaatje” is het krachtige gebalanceerde paard dat stoer zijn best doet. Hier rij ik naar. Ik ben zo benieuwd hoe dit verder gaat ….

donderdag 23 maart 2017

Stoer paard als begeleider

Al jaren begeleid ik ruiters en hun paarden tijdens trainingen voor de endurance. Dan ligt de aandacht op conditie opbouw en vaardigheden in het terrein. Gewoon lekker samen op tempo rijden en kilometers maken.

Afgelopen zondag heb ik een traininsgrit georganiseerd waarin de focus lag op houding en balans van de ruiter en het paard. Slecht 1 1/2 uur en geen afstand om naar huis te schrijven.
Als hier werk aan de winkel is dan is een laag tempo nodig om hiermee aan de slag te gaan. Ook stukken even stappen en de druk weg halen zijn dan noodzakelijk. Voor zowel ruiter als paard is het veranderen van patronen zeer vermoeiend. Om dit luchtig en positief te houden voor beide moet je rust nemen. Even doorrijden in het oude patroon werkt dan averechts.

Voor deze rit heb ik me totaal niet met Djarra bemoeid anders dan dat ik locatie in de groep en het tempo bepaalde. Djarra heeft laten zien een volwassen begeleider te zijn. Het maakt niet uit waar in de groep ik rij en ook het tempo kan ik moeiteloos afwisselen. Hij blijft de rust zelve en een fijne constante factor. Terwijl hij ook nog super netjes aan het werk is geweest op minimale vragen af en toe van mijn kant.

Best wel trots op zijn volwassen houding als stoere begeleider.

donderdag 22 december 2016

Puzzelen in de diepte

Langdurige en terugkerende buikklachten en hoge wormbelasting waren de aanleiding om Eveline Hekkenberg bij Djarra te halen.
Tijdens mijn opleiding tot veterinair natuurgeneeskundige gaf zij de lessen homeopathie en ik heb ook een zeer bijzondere stage bij haar kunnen lopen die diepe indruk op me gemaakt heeft. Homeopathie onderzoekt de klachten, gaat op zoek naar het karakter van het paard en afwijkende gedragspatronen. Eveline heeft een berg aan ervaring en weet alle verzamelde informatie goed samen te brengen. Gedurende het consult stemt ze haar bevindingen telkens met mij en Djarra af.

De rode draad in de afgelopen jaren is het wisselende energie niveau – zo gaat Djarra weken helemaal top en zo moet ik weer een stap op de plaats maken en een paar weken watertrappelen, omdat hij niet meer zo top gaat. Ook zo’n gegeven wordt mee genomen als aanwijzing voor het juiste homeopatische middel.

De eerste bevindingen van Eveline waren geluk dat hij een mooi stabiel paard is, die heel authentiek in het leven staat. Dat is, met zijn verleden, heel fijn om te horen. Ook had ik met opnieuw ontwormen en daarna zijn darmflora ondersteunen al veel voorwerk gedaan. Het zoeken nu was naar wat op dieper niveau uit balans is waardoor hij zo in de problemen is gekomen. Hierdoor worden ook andere zaken meegenomen. Met dit zoeken en ook meteen behandelen is ze uiteindelijk 2 uur bezig geweest. Een vervolg afspraak over 6 weken is gemaakt om te evalueren hoe hij er dan voor staat.

Bij langdurige klachten is het traject naar herstel ook langer. Dit speelde ondertussen al maanden dus dat er weken voor nodig zijn om de boel weer in balans te brengen is normaal. De behandeling en middelen geven zijn zelf genezend vermogen een boost om het weer zelf op te lossen.

** Na 1 week al een heerlijk buitenritje gemaakt met mooie makkelijke handgalopjes die daarvoor heel moeizaam waren.

maandag 21 november 2016

Het was weer even puzzelen

Afgelopen maanden ging Djarra als een speer in zijn ontwikkeling. Gelijk tijdig had hij de hele zomer afwisselend last van zijn buik. Meestal komt dit als ze weer naar een vol stuk wei zijn verhuisd dat is altijd een paar dagen lastig voor hem. Ook bleek hij veel wormen te hebben en daar heb ik hem afgelopen zomer voor ontwormt.

Laatste weken bleven de klachten. Buikpijn, mest niet in orde – te zacht. Hij liep hierdoor niet lekker, bleef verkrampt en ik was alleen maar bezig hem rustig naar ontspanning te rijden, meer zat er niet in. Dit sluipt er dan gedurende weken in en het chronische aspect valt dan niet zo op.

Gelijktijdig had ik de “werkdruk” opgevoerd, wat hij super goed oppakte. Tot de laatste keer toen strok hij een streep – tot hier en niet verder. Dat is ok. Gewoon de opgebouwde spanning weer laten afvloeien, beetje lucht geven en dan kunnen we rustiger verder werken. Dat was mijn idee. Toen bleek dat het niet in 2 weken op gelost was. Er was duidelijk meer aan de hand.

Afspraak gemaakt met Eveline Hekkenberg voor een volledige APK, was ook al weer ruim een jaar geleden. Helaas was ze ziek, maar heeft wel een eerste meting gedaan, gekoppeld aan mijn verhaal. Daar kwam een sterk verstoorde darmflora uit. Dus daar druppels voor en een nieuwe spraak zit in de pijplijn.
Na 2 weken heb ik weer een ontspannen blij paard. Hij komt weer dansend de wei uit. Ook zijn hoofd is weer tot rust gekomen en dat merk je vooral in het verkeer, hij reageerde alleen nog een beetje bij een brommer die hard langs kwam.

Wel had ik een buitenrit met een vertrouwde vriendin nodig om hem weer helemaal lekker in zijn vel te krijgen. Wel geteld 1,5 uur in draf pruttelen voor hij weer totaal losgelaten door zijn lijf liep, dus daar heb ik het laatste 0,5 uurtje van genoten.
Week later vertrekt hij dus meteen helemaal los en krachtig als ik een rondje bos doe.

Nu even kijken hoe we verder gaan. Hij zal waarschijnlijk nog een keer ontwormt moeten worden en in januari geent worden. Beide zijn een aanslag op de darmflora en de weerstand. Ondersteunen doe ik meestal al met Bokashi.

vrijdag 28 oktober 2016

Verschuiving van mentaal werk naar fysiek werk

Tot nu toe was het “werk” met Djarra in de bak voornamelijk “mentaal” werk. Hem overtuigen dat hij vanuit ontspanning kan stappen, draven en galopperen in een bak. Dat je verschillende oefeningen kan doen en daar als paard niet dood van gaat.
De daadwerkelijke fysieke training deed ik in het bos, waar ik wel ontspanning had en dus van daaruit hem “fysiek” aan het werk kon zetten met de oefeningen die we in de bak voorbereid hadden.

Dat is nu veranderd …

Afgelopen woensdag kon ik hem vanuit ontspanning steeds verder uitdagen om echt fysiek aan het werk te gaan. Hij kon het aan, raakte niet in paniek of de weg kwijt. Hij deed gretig zijn best. We ging zo serieus verder dat hij dus voor het eerst in zijn leven fysiek moe was na het rijden in de bak! Hij had ook de dag erna spierpijn dus ik heb hem in alle rust, zachtjes mee genomen tot hij weer lekker los was. En toen een wat verbaasde Djarra, dat we nu al klaar waren, naar stal gebracht voor een lekkere warme slobber maaltijd.

Morgen lekker stappen in het bos en dan zien we daar wel waar hij zin in heeft.

De fimpjes zijn aan het einde van de les gemaakt toen hij eigenlijk al een beetje moe begon te worden. De bravour was er een beetje uit, maar wel braaf zijn best blijven doen.

vrijdag 14 oktober 2016

Djarra => FANATIEK in de bak ..

Lang verwacht, stil gezwegen, nooit gedacht, maar toch gekregen …

Vanavond is Djarra voor het eerst van zijn leven FANATIEK geworden in de bak.

We waren heel lekker aan het rijden. Ik moest hem uitdagen om hem echt goed aan het werk te krijgen, maar hij vindt dat dus heel leuk. Hij gaat swingend door de bak en loopt krachtig rond. Wat geoefend met aangalopperen zonder door te gaan.

Juist dat, daar wordt Djarra dus heel blij van. Hij wil meer en spant zich dan om zijn zin door te drijven. Ik neem hem dan rustig terug naar ontspanning, maar blijf wel actie vragen. Dat is het moment dat de magie gebeurt….
Hij wordt fanatiek, knaagt wat op het bit als hij niet zijn zin krijgt, maar gaat dan een partij gaaf lopen!

Hier heb ik altijd naar toe gewerkt, alle puzzel stukje klaar gelegd, maar gewacht op hem tot hij eraan toe was. Hij is er nu aan toe.

zaterdag 8 oktober 2016

Doorwerken met de galop

Djarra is de laatste tijd echt super fijn in de bak te rijden. Ik kan hem serieus aan het werk zetten en streng zijn als hij er niet vol voor gaat. Hij accepteert dat en wordt zelf steeds blijer met dit werk. Mijn wens dat hij ook in de bak echt er voor gaat is uitgekomen.

Het streven is naar meer verzameling door het zakken van de achterhand en dan voor te groeien in zijn schoft. Hiervoor heb je onder andere een actief achterbeen nodig. Maar Djarra moet ook leren hoe dat voelt en hoe hij zijn bekken moet kantelen om te kunnen zakken achter. Hiervoor is verzameld galopwerk heel nuttig.

Alleen is galop in de bak nog moeizaam, ontspanning is vaak ver te zoeken. Ook gaat hij door spanning snel achter van galop wisselen en komt dan op den duur letterlijk met zijn benen in de knoop.

Dus we zijn in het bos gaan werken. Mijn standaard oplossing bij Djarra om hem moeilijke dressuurstukken aan te leren. Hier heeft hij meer impuls en vrijheid en de wisselende ondergrond zorgen voor uitdagingen en alertheid.

Vandaag weer zo heerlijk getraind dus in het bos. Doelstelling was ten eerste om ontspannen hand galopjes te krijgen. Vrij snel op de heenweg hier mee begonnen en na een paar keer kreeg ik een heel steady rustig braaf galopje. Ik doe zo min mogelijk om hem zelf op eigen benen dit te laten uitzoeken. Een boomstammetje over het pad werd zonder enige verandering gesprongen alsof we dat altijd zo doen.

Tussen door wat draf en stap om van het prachtige rustige herfst weer te genieten. Wat is het toch heerlijk om zo’n prachtig uit rijgebied te hebben.

Zodra we op de terug weg zijn veranderd Djarra in een zeer gemotiveerd paard dat best voluit dat lange pad wil af galopperen. Dat hebben we dus maar niet gedaan, want een strijd over het tempo zorgt niet voor een ontspannen galop. Dus in draf vol aan het werk gezet en wat pakt hij dat prachtig op. Zo veel power, maar toch licht aan de hulpen. Al vindt hij dat hoger instellen best wel moeilijk. Zodra ik merkte dat hij niet meer aan galop dacht zijn we dus gaan galopperen – rustig – rond en door verzameld. Zowel links als rechts super gelopen.

Al met al zo heerlijk gereden.

vrijdag 23 september 2016

Spelen met aan de lange teugel werk

Laatst weer eens Djarra aan de lange teugel gewerkt! Hij kan nu zelfstandig rustig draven, terwijl ik probeer het met één hand al lopend probeer te filmen …

vrijdag 23 september 2016

The power is on!

Djarra en ik zijn aan een nieuw hoofdstuk begonnen; at het rijden in de bak betreft hebben we een bladzijde omgeslagen.

De laatste tijd liep hij al heel ontspannen en vond het rijden in een bak prima. Maar het bleef bij braaf rond lopen in een energie zuinige stand.

Daar is nu verandering in gekomen. Bij mij was er ruimte gekomen en ik had behoefte aan een andere aanpak met rijden. Strakker en meer inzet van zijn kant. Onder begeleiding van Peet hebben we een enorme stap kunnen zetten.
Voor mij betekend dit oude patronen loslaten: Djarra kan het nu zelf, dus niet meer helpen, ondersteunen en achter zijn vodden aanzitten. Hij is zo super sensibel dat nu elke fysieke inwerking verstorend werkt. Dus ik moet heel stil worden en hem optimaal gaan volgen in zijn beweging, waardoor hij optimaal kan bewegen. Focus en energie om hem te rijden is genoeg.
Daarnaast moet ik wel 150 % inzet verlangen van Djarra en daar heel duidelijk in zijn.

Djarra, hij kan het nu echt allemaal zelf. De power is er. De souplesse is. Wat hij nu ontdekt is hoe hij dat allemaal zelf kan gebruiken. Het ontsluit een enthousiasme van zijn kant die ik nog niet eerder in een rijbak heb mogen voelen. Dat zelf doen vraagt wel om coördinatie van al die kracht en die lange benen van hem, dat is een moeilijk stukje.

Maar om op hem te mogen rijden, met hem mee te mogen gaan als hij vol enthousiasme vertrekt langs de lange zijde – puur genieten.

zaterdag 17 september 2016

Spelen in de wei (video’s)

Spelen in de wei, hier kan ik uren naar kijken:

zondag 7 augustus 2016

Doorbraak: galopbalkjes!

Yes, Djarra kan in galop over galopbalkjes galopperen!

Normale coördinatie in stap, draf en galop is bij Djarra nooit vanzelf sprekend geweest. Toen ik hem kocht zat er ook nog lichte ataxie bij. Bij controle verlies raakte Djarra in paniek wat meestal de boel niet helpt. Door de (trainings) jaren heen is hij stap voor stap verbeterd.

Wat hij al wel kon was afzetten en hard gaan, zoals bij galop trainingen op een renbaan. Dat vindt hij heel leuk en dat probeert hij dan ook andere momenten ook in te zetten.
Een hindernis springen, mits ik het goed opbouw, vindt hij super leuk. Dan gaat hij er zelf vol op af.

Maar met galop balken raakte hij altijd helemaal in de knoop met zijn benen en om hem heel te houden dus nooit mee verder gegaan.

Mijn sessie van vandaag weer heel gestructureerd opgebouwd:

Grote losgooibak voor de ruimte en 3 cavaletti’s en 2 balkjes. Djarra met hoofdstel en aan de longe om hem te ondersteunen en begeleiden.
Start met op de longeer cirkel (A) 3 balkjes, na een kwart cirkel (B) 1 balk en na een (C) 1 kwart cirkel weer 1 balk dus 1/2 cirkel zonder balk. Hier mocht hij rustig overheen draven en opwarmen. Op C cavalleti omhoog gezet, maar nog steeds in draf tot dat lekker gaat. Djarra vindt dit werk al leuk dus hij is lekker vlot en vrolijk.

Volgende fase is balk bij B weg om hem voor en na de galop balken te ruimte te geven te herstellen. De drie balken (A) op galop afstand en de middelste cavaletti omhoog gezet. Bij de eerste paar keer moet Djarra even zoeken en moet ik de balken flink verder uit elkaar leggen. Dan ligt de boel op de juiste afstand en kan hij er in galop overheen. Wat steeds makkelijker gaat en hij ook echt groot springt als dat nodig is. Dus hier zijn we lekker mee bezig geweest. Zo mooi, zo trefzeker als hij er overheen ging top!

Als toetjes de 3 galopbalken vervangen door een stijlsprong van twee cavaletti’s op elkaar. Dat heeft hij twee keer bekeken en toen ging hij ervoor. Hier hoef ik dan weinig voor te doen, hij onderzoekt en gaat dan vol overgave. Bij aarzelen is een kleine aanmoediging voldoende.

Ik ben zo vreselijk trots op hem.

Leuke foto van november 2015, los springen:



En een filmpje van afgelopen november toen hij los mocht springen:

zondag 7 augustus 2016

Hoe zegt Djarra NEE …

Djarra kan heel duidelijk zijn en doet dat dan zonder overtollige emotie, maar wel zo dat ik het echt wel moet begrijpen.

Bij een endurance wedstrijd is goed drinken voor een paard super belangrijk. Maar in wedstrijd modus vergeten ze dat soms of vinden het gewoon nog niet nodig. Als Djarra erg met andere paarden bezig was bij een groompunt dan hou ik een emmer water voor zijn neus. Als hij links en rechts om zich heen blijft kijken hou ik zijn hoofd vast boven de emmer om de “dorstprikkel” een kans te geven. Als Djarra mij duidelijk wil maken dat hij echt niet gaat drinken doet hij dat als volgt: Hij steek zijn neus in de emmer = raakt het water aan ( => kijk Linda ik heb het water gezien en geroken) en draait vervolgens zijn hoofd weer weg (=> maar ik heb echt geen interesse in water). Heerlijk zo’n duidelijk paard.

Dit weekend heeft hij het op een andere manier gedaan. Ik was al twee dagen heel progressief aan het rijden en hem gevraagd achter goed onder te treden, maar zonder meteen harder te gaan. De tweede dag in het eerste stuk draf vroeg ik hem weer meteen zijn kracht in te zetten. Hij deed een tijdje halfslachtig wat ik vroeg en was het toen kennelijk zat, dus hij legde me even uit hoe hij er over dacht: Op mijn been hulp zette hij krachtig aan ( => kijk Linda ik heb je hulp begrepen en kan die uitvoeren) om bij de tweede pas beide voorbenen gestrekt voor zich in de grond te planten wat een zeer adequate noodstop opleverde ( => maar ik vindt het een beetje te veel nu ). Verder totaal relaxed en dus heb ik even wat rustiger voorwaarts neerwaarts gereden als inleiding voor ontspannen galopjes.

Ik vindt dit zo prachtig hoe hij mij zaken kan uitleggen.

vrijdag 5 augustus 2016

Grenzen op zoeken in de galop

Sinds een maandje dus weer lekker in mijn vel en goed mobiel. Dat is ook te merken met het paardrijden we zijn weer echt aan het werk.

Waar ik vorig najaar in Hulshorst was begonnen met serieus dressuurwerk in het bos heb ik dat nu weer opgepakt. Een nieuw ontdekt pad inspireerde me tot dit werk. Hiermee kan ik kleine rondjes aan mekaar borduren en hem door trainen.

Vanavond voornamelijk in galop gewerkt. Of beter gezegd veel aan gegaloppeerd, stukje lekker doorlopen en weer terug schakelen naar draf en dat steeds weer op nieuw. Op de terugweg hem kleine stukken zeer zware modder in galop laten oplossen zonder te versnellen, daar wordt hij heel vrolijk van. Dus voor hij zelf progressief werk ging verzinnen even terug naar draf. Daarna weer de galop opgepakt. Hij heeft super goed gewerkt en we kwamen samen heel tevreden uit het bos.

Heerlijk weer zo connected met hem in het bos te trainen. Grenzen op zoeken en langzaam verleggen.

zondag 3 juli 2016

Het belang van goed in je lijf zitten bij paardrijden.

Zelf liep ik ruim een half jaar met uitstralende zenuwpijn in mijn linkerbeen. Oorzaak waren zwaar verkrampte spieren in rug, bil en linkerbeen. Resultaat was pijn bij lopen, staan en paardrijden. Ik had eerst 10 minuten stappen nodig hebt om aan de pijn te wennen en enigszins te kunnen ontspannen en tijdens het rijden had ik stekende pijn bij licht rijden en ik kon eigenlijk geen zijsprong of verstapping hebben. Dit alles zorgde ervoor dat ik heel voorzichtig ging rijden buiten ook bang was om in een hoger tempo te rijden.
Gister eindelijk weer een rit gehad zoals het moet kunnen. Samen met een vriendin met twee blije fanatieke paarden 28 km gereden. Djarra heb ik zelfverzekerd en progressief voorwaarts laten galopperen. Waar hij wat paniekerig werd van de wind op de open hei konden we dat samen opvangen en meteen voorwaarts door galopperen. Zo’n drie uur heerlijk gereden en nergens last van!
Nu was Djarra na mijn meer dan half jaar heel behoudend op zijn rug te hebben gehad ook geremd en wat onzeker geworden. Om hem ook in een positieve flow te krijgen had ik vorig weekend hem mee naar een Enjoy the ride. Zo’n uit gezette route helpt mij om progressief en met meer focus te rijden. Zo hebben we daar voor het eerst zware modder paden in galop gedaan. Het resultaat merkte ik gister al omdat hij zelf al veel zelfverzekerder en daarmee stabieler was in de galop. Dit heb ik dus nog wat verder uitgewerkt.

==> Na ruim een half jaar aan modderen en de lol in paardrijden echt wel kwijt raken, nu met een gezond lijf, weer super genoten.
woensdag 29 juni 2016

Les van Karina – juni 2016

Wat is het toch een cadeutje om op zo’n prachtige lokatie te kunnen lessen bij Karina Schermer. Op de foto’s zie ik dat Djarra eigenlijk contant één oor op mij en één oor vooruit heeft. Werkwillig en met opperste concentratie. Steeds makkelijker kan hij schakelen al vindt hij dat wel moeilijk. Hij doet altijd enrom zijn best. Hier wat foto’s die een mooie impressie geven van wederom een fijne les.

vrijdag 17 juni 2016

Groeien, een mooi proces

Vandaag had ik ’s avonds tijd voor een klein buiten ritje met Djarra. Het was warm stil weer met buien die net wel of niet overkwamen. Djarra kwam erg bol de wei uit gewaggeld en toen ik op weg ging was hij wat gespannen.

Geen punt, want ik had een rustig dressuur ritje in gedachten. Dus naar het bos gewandeld en daar opgestapt. Hier begint het pad met wat heuveltjes en daar heb ik hem in stap al vast een beetje aan het werk gezet. Hij is zo lekker los en al gauw was hij lekker aan het werk.

Daarna rustig gaan draven en ook  nu weer liep hij lekker ontspannen en los door zijn lijf, maar was nog wat gespannen en kijkerig. Tempo laag gehouden, maar hem wel aan het werk gezet en al snel ging hij zekerder rondlopen en zich met het tempo bemoeien  😉 dat vond hij te laag. Zijn groeiende energie in het lage tempo aan  het werk gezet. Iets strenger geworden met links inbuigen om hem ook zijn linker achterbeen goed te laten gebruiken.

Richting huis komen we op een lekker zandpad en ik ga schakelen in nog langzamer, maar met oprichting en weer wat actiever voorwaards – niet echt harder, maar ruimer. Heerlijk schakel werk, waar hij het weer voorwaards ruimte nemen moeilijk vindt. Maar hij werkt super braaf!

Al met al een uurtje weg geweest en heerlijk gereden.

Op stal hoor ik dat de paarden op de wei overdag door het draad naar een volle wei waren ontsnapt. Dat verklaard zijn bolle buik en ook dat hij meer gespannen was. Altijd fijn om oorzaak en gevolg in beeld te hebben.

donderdag 5 mei 2016

Traning voor betere zelfhouding

De afgelopen dagen voelde ik al dat Djarra heel lekker in zijn vel zat. Hij liep makkelijk en los in lijf en leden. Had er zin. Met eindelijk weer mooi weer naar de les bij Karina Schermer in Nieuw Milligen. Ondanks dat de paarden sinds een paar dagen nu ook eindelijk het gras op zijn in de wei liep Djarra enthousiast de trailer in, terwijl zijn vrienden de wei op gingen.

Tijdens de les zijn we bezig geweest om hem meer “veerkracht” te laten krijgen vanuit zijn achterhand. Begonnen in stap naar ubertreden op de cirkel. Als daar mooi stukken ontstaan dit ook in draf gaan doen. Het is samen zoeken naar de juiste impuls en balans, maar als die er is wordt Djarra super lichtvoetig.

Dit hebben we samen gevoegd tot overgangen tijdens deze oefening. Djarra wil graag aandraven door vooruit te gaan, maar nu hem uitgenodigd om puur in het hier en nu – van achteruit – omhoog – aan te draven. De kunst voor mij is hem wel goed op achter balanceren, maar toch voor vrij geven. Hem niet los laten, maar “mee nemen” omhoog.

Mijn doel is altijd het paard nog beter zijn eigen lijf te laten gebruiken. Dus niet een houding die hij aanneemt als ik hem daarin plaats, maar een houding waar hij in vrijheid zelf graag wil en kan lopen.

Deze vrije foto geeft aardig weer waar we naar toe werken:

Zo trots op mijn kanjer die, als je op de terug weg met warm weer in een file van 30 minuten rond kruipen terecht komt, gewoon lekker door blijft eten. Geen voet verzet en een leeg hooinet bij thuiskomst.

woensdag 27 april 2016

Rollen omgedraaid

Meestal ben ik degene die met andere paarden of mensen werkt om beter in contact te komen met zich zelf. Om bewuster te worden van hoe je beweegt en door het leven gaat. Iemand helpen met ademhalings technieken tijdens het rijden waar ook de hyperventilatie door verminderde. Een paard bewuster laten worden van zijn eigen lijf, beter te gronden en daardoor rustiger en stabieler te worden.

Deze keer heb ik mezelf “gecoached”. Reden: Al maanden heb ik problemen met mijn linker been. Geirriteerde zenuw door overmatige spierspanning. Doorbloeding niet helemaal ok. Met zeer professionelen hulp al bezig mijn lijf fysiek weer op orde te krijgen.

Setting: Met Djarra naar het bos voor een ritje.

1. Vlot lopen is pijnlijk en veroorzaakt verkeerde bewegings patronen om “om de pijn heen te lopen. Djarra”wil eigenlijk grazen en vertrekt dus heel rustig kuierend. Dit geeft mij de kans om heel rustig en bewust te gaan lopen. Mijn licht tintelende voet goed afwikkelen, mijn bekken recht en goed symetrisch bewegen. Ik gebruik ademhalings technieken om meer te gronden en te ontspannen in mijn billen en benen. Samen wandelen we zo in 20 minuten heel relaxed naar het bos.

2. Djarra is ondertussen ook enthousiast geworden over ons ritje en wil amper stil staan voor aansingelen en opstappen. Als ik van een hogere rand wil opstappen staat hij net te ver weg en dat gaat het niet worden. Dus heel dicht naast hem staan en na 3x ademhalen kan ik paard vriendelijk opstappen.

3. Djarra vertrekt gelijk met ontspannen lange passen en zijn oortjes erop, dus ik kan volledig op mezelf focussen. Ik ga nog even staan in de beugels om echt met goed te gaan zitten (bekken in neutraal stand). Dan is er nog heel veel spanning overal. Dus met rustig diep ademhalen en de beweging van Djarra onder me laat ik me ontspannen en dieper in het zadel zakken. Vooral erop lettend dat ik op beide zitbeenbotjes zit, waardoor ik gevoelsmatig “meer” met mijn linker zitbeen moet zakken. Zo lukt het om zonder pijn van Djarra en het zonnetje te genieten. Er zijn kleine heuveltjes, wat nieuwe oefeningen in ontspannen en loslaten opleveren.

4. Als we gaan draven moet ik weer heel bewust mijn ademhaling gebruiken om te ontspannen. Nu voel ik ook heel duidelijk het verschil in “stevigheid” van beide benen. Mijn rechterbeen ligt ontspannen en stevig, mijn linkerbeen voelt minder in contact. Met een paard dat af en toe best krachtig kan reageren (handrem al of niet met naar links of recht duiken) geeft dat een minder veilig gevoel.

Halverwege is Djarra flink enthousiast en zit ik lekkerder en steviger. Dus als hij op de  terug weg af en toe een schijnbeweging maakt is dat geen probleem en zit ik als een huis. Ritje kort gehouden en er heel fijn uit gekomen.

zaterdag 23 april 2016

Soepel en relaxed

Wat kan ik toch genieten van hoe lichtvoetig, soepel, krachtig en relaxed Djarra kan bewegen:

zaterdag 2 april 2016

Lekker zoder deken rollen

Heerlijk rustig voorjaars weer met voorspellingen van meer dan 15 graden .. dus voor het eerst lekker zonder deken de wei op.

maandag 28 maart 2016

Maart roert zijn staart

Op zaterdag was het het mooiste weer van de wereld dus voor een lange ontspanne rit het bos ingedoken met Djarra. Rustig en zonnig hebben we aardig wat kilometers gemaakt naar het wasmeertje achter Hollandsche Rading en terug.

Tweede paasdag zou het stormen. Aangezien Djarra hier best wel paniekerig van kan worden hem niet buiten gezet. Er is geen gras in de winterwei en hij zou er bekaf vanaf komen. ’s Morgens even wat gelongeerd met een sprongetje en ’s middag met prachtige zonnig weer toch de storm getrotseerd om even wat te grazen.

Op stal nog verwend met een warme slobber. Heel tevreden paard achtergelaten.

woensdag 24 februari 2016

Groeiproces

Zo mooi om te zien hoe het groeiproces zich ontwikkeld. Hoe bij een stap terug de stappen vooruit steeds sneller volgen.

De afgelopen tijd gaat Djarra super fijn, hij wordt sterker en stoerder. Belangrijk is dat ook bij het rijden in een bak hij steeds vrijer gaat bewegen.
Aktie van 10 januari waar hij in paniek in zijn eentje door het bos had gegaloppeerd had alleen een deukje in zijn zelfvertrouwen opgeleverd. Weekje rustig aan en hij kon de wereld weer aan.

Grotere impact heeft de koliek van een paar dagen gehad. Bij dit soort “interne” processen slaat Djarra fysiek op slot. Toen de koliek over was en Djarra zonder zadel weer vrij kon bewegen bleef hij echter met zadel in deze “verkrampte” stand en kon niet meer draven als ik op hem zat. Dit is een heel herkenbare situatie waar we jaren over gedaan hebben om hier verandering in te brengen.
Week na koliek heb ik hem mee het bos in genomen, omdat hij daar eerder “los laat”. Maar wat had hij het moeilijk. Zaterdags voornamelijk stap waar hij kort bleef lopen en kleine drafjes. Hij werd er wel blij van en kwam lossser, maar was er duidelijk nog niet.
Zondag weer het bos in en weer heel rustig aan gedaan met veel stap, maar een uitdagend nieuw rondje. Nog steeds veel werk om hem los en vrij en blij te krijgen, maar samen heerlijk gereden. Djarra ging echt heel fijn lopen.

Dan vandaag met fris, maar prachtig weer zijn we ’s middag op pad gegaan. Voor de zekerheid wel weer het bos in om nu de bevestiging te krijgen dat hij weer helemaal o.k. is. Nou Djarra was weer helemaal o.k. hoor. Dus mijn planning een bepaald pad te gaan gelopperen pakte hij ruim van te voren op en rolde in een super gaaf hand galopje. Alleen vond hij dat hij ook best steeds harder kon en dat ik daar anders overdacht is wel een discussie puntje geworden. Lastig maar super gaaf dat hij nu zo expressief is en zo sterk een eigen mening heeft. Dus eigenlijk ben ik heel blij, maar heb het rondje wel wat in gekort om voor *mijn gevoel* veilig thuis te kunnen komen. Super mooie stukken rustig draf en een heel blij en totaal tevreden paard thuis gebracht.

Volgende keer gaan we dus in de bak rijden en dan weet ik zeker dat hij kan draven en kan ik positief uitnodigen dit ook te doen. We zijn benieuwd  😉

dinsdag 9 februari 2016

Van gehoorzaam naar initiatief nemen

Afgelopen weekend heb ik samen met Marjolein en Noka een “dressuur” ritje gemaakt bij Kootwijk. Dit betekend dat we niet gaan voor de kilometers of de uren in het zadel, maar om de “fine-tuning” samen met ons paard.

Om ook gebruik te maken van de mooie zandpaden binnen de hekken van Kootwijk moesten we dus door een hek. Altijd een leuk klusje als je paard het niet zo gewend is. Waar we nu dus alle tijd voor namen om het als gehoorzaamheids- oefening te doen op basis van vertrouwen.

Vergeleken met een paar jaar geleden hebben we enorme vooruit gang geboekt. Toen ging hij bij het idee al vlak langs een hek te moeten staan in zijn achteruit. Was met zijwaards gaan onhandig en draaide zo weg dat je het hek moest los laten.

Dit weekend merkte ik hoe hij gegroeid is. Hij is zelf verzekerd geworden en wil best als ik dat nou echt nodig vindt vlak naast het hek gaan staan, maar ging het wel goed afsnuffelen. Nog een stapje verder de hoek in kan ook. Telkens ging hij mee kijken wat ik deed. Zo duwde ik zachtjes het hek weg met mijn voet en dan ging hij met zijn neus daar achter aan. Stapje voor stapje zijwaards en zo het hek mee nemen ging super gecontroleerd en in alle rust.

We hebben 4 hekken gehad om mee te oefenen en telkens was hij super geïnteresseerd in wat de bedoeling was. Gevolg was dat hij me, bij het laatste hek, bijna bij verrassing nam door toen ik het hek wat verder openende – een opening waar hij normaal niet door zou gaan – hij al pontificaal er door heen ging. Even snel schakelen: hek, terwijl ik(Djarra) er door ging verder open en voorwaarts denken en rijden. Zo gaaf!

Van netjes doen wat ik vraag naar eigen initiatief ontplooien zodra hij door heeft wat de bedoeling is. En dan stappen zetten die voorheen geen optie waren. Dit is precies waar ik al mijn training op richt: een gezond, blij paard dat de hele wereld aan kan, liefst samen met mij  ;-).
Zelf verzeker, sterk, gezond, relaxed, enthousiast …


zaterdag 6 februari 2016

Afspraaken in beeld gebracht

Ik heb met Djarra de afspraak dat hij naar het verste hek komt van de wei met de minste modder als ik hem eruit kom halen. Sinds een paar maanden hoef ik hem niet meer op te halen als hij blij naar me kijkt maar geen stap verzet. Dus ik ben super blij met deze nieuwe afspraak die hij dus geinitieerd heeft!

Soms komt hij vlot  …

Soms heel relaxed …

Hoe lief is dat:

zondag 10 januari 2016

Djarra in paniek

Helaas zijn we gister in het bos elkaar verloren. Djarra kan soms nog wel een paniek momentjes hebben, maar die kunnen we altijd wel samen oplossen.
Gister tijdens zo’n paniek moment waarin hij in een flits omdraaide knapte mijn teugel… en toen ik eraf gleed knapte ook de andere teugel ….

Dus ik stond daar met een teugel en een zweep.
Djarra knalde in volle galop weg, terwijl hij nog wel om keek. Het pad richting huis heeft leuke heuveltjes die elke kans dat hij langzamer zou gaan te niet deden. Het stuk zware modder is door onze training ook niet echt een remmende factor.
Aan de sporen kon ik zien dat hij wel even een “verkeerd” pad is in geschoten, maar na 10 meter ook weer omgedraaid. Dus niet blind in paniek dat is fijn om te weten.
Vlak voor de provinciale weg heeft een automobilist hem de pas kunnen afsnijden. Hoewel  hij nog wel stijgerde hebben ze hem kunnen pakken en naar een veilige plek weten te brengen.

Bellend met de politie bleek dat hij dus gevonden was en daar heb ik hem opgehaald. Om samen van de schrik bij te komen zijn we met alleen een halster naar huis gewandeld.

Fysiek heeft hij niks, maar zo in paniek door het bos is hem niet in zijn koude kleren gaan zitten.
Vandaag opgezadeld wat geen punt was. In de binnen bak gaan wandelen, waar hij nu het klapperend zeil heel eng vond, dus daar uit de buurt gebleven. Beetje aan de hand gewerkt en dan wou hij best wel ontspannen en oogde heel ok.
Alleen als ik vraag om te draven lukt dat niet, hij verstijft van angst. Ik ben alles bij elkaar zon 20 minuten rustig bezig geweest en toen kon hij links en rechts om een rustig draf je doen.

Hierna alles eraf gehaald en aan het halster nog even gelongeerd naar totaal actieve ontspanning. Dit deed hem erg goed.

Djarra moet dus weer vertrouwen terug laten krijgen om met zadel vrij te bewegen. Zo sneu dat dit gebeurt is, maar ik heb er alle vertrouwen in dat hij snel weer vol in zijn kracht staat.

UPDATE maandag: Voor 80% gaat het super met Djarra, maar aan kleine dingen merk ik dat zijn zelfvetrouwen een deukje heeft opgelopen. Gelukkig merk ik dat we het samen weer snel kunnen oppakken. Voorbeeldje: voor me uit door het hekje van de longeerton (met afstap) in gaan – hij deinst op het laatst terug en heeft aanmoediging nodig om erin te gaan.

UPDATE: dinsdag: Ruim een week geleden was Djarra per ongeluk door de draadjes van de wei gesprongen toen hij alleen achter bleef: resultaat is dat hij nu weer hernieuwd respect voor stroomdraad heeft. Toen ik hem los in de bak liet lopen was hij nog steeds wat introvert en timide, de schrik zit nog in zijn lijf. Na afloop heb ik Djarra maar een massage en behandeling gegeven.

UPDATE: woensdag en les bij Karina met slecht weer en regen. Djarra is heerlijk relaxed tijdens het opzadelen naast de trailer met een drukke weg achter zich. We wandelen altijd eerst even in het bos en ik hou gewoon onze normale routine aan. Bijna direct kan ik ook opstappen en ook een drafje doen. Tijdens de les is hij super braaf, maar wel nog terug houdend. Ik push hem niet met hou het luchtig met veel afwisselend lateraal werk om hem zo mee naar losgelatenheid te rijden. We hebben ook gedraafd, maar hij is nog niet voor waards. Afgesloten met een oefening met een balk: er over stappen, stoppen, achterwaards of zijwaards. Dit omdat de paniek ontstond toen Djarra half over een grote tak zicht bedacht en achterwaards stapte en de tak mee trok. Met het balkje heeft hij geen probleem en heeft alles onder controle. Voor mij was dat wel een grote opluchting.
==> zeer tevreden met hoe Djarra de boel weer oppakt.

UPDATE: Vandaag een week later in een prachtig winters wit landschap weer een fijn buitenritje gemaakt. Ik vond het het spannends van ons twee, maar was gezellig samen met Karin voor mijn gemoedsrust.

dinsdag 5 januari 2016

Kalipso – van spanning naar ontspanning

Van drukke stres naar rustige concentratie!
Kalipso had 2 weken “stalrust” gehad op een postzegel paddock naast zijn vrienden. Een flinke wond op de kroonrand van zijn achtervoet die in eerste instantie met verband in een hoef zak moest. Daarna dagelijks verzorgen en niets te doen. De tweede week ging zijn wond mooi dicht en had Mariska al met hem gewandeld.
Op zondag kwam ik om met hem te werken. Al met het opzadelen was te merken dat zijn stress niveau hoog was en hij super druk was. Een beetje een puber die hyper is. Met het wandelen naar de bak was hij continu bezig met te proberen de longeerlijn te pakken of aan mij te zitten. Ook zijn stap was druk. Het was duidelijk dat als ik nu zou willen longeren hij als een ongecontroleerd projectiel zou rond gaan rennen of recht voor me stil zou staan zonder iets daar tussen. Het zou eerder meer stress creëren dan dat ik dat zou kunnen laten afvloeien in het werk.
Dus begin ik met rustig de bak rond te wandelen om te kijken of ik zo contact met Kalipso kan krijgen, maar ook nu blijft hij druk en elke rustige vraag van mij is aanleiding voor meer hyper gedrag. Dit ga ik nu uiteraard niet adresseren of corrigeren, want dat zou zinloos zijn.
Nu moet ik op zoek naar een manier om tot Kalipso te kunnen door dringen. Hem rustige duidelijke structuur geven. Hem houvast geven en hem helpen landen in het hier en nu. Ik heb hem zijn halster laten om houden waar ik nu het bakstuk van vasthoud. Terwijl ik heel zacht blijf in mijn actie positioneer ik wel zijn hoofd voor zijn boeg in plaats overal om zich heen kijkend en naar de longeerlijn happend. Tevens nodig ik hem uit zijn hoofd omlaag te brengen. Verder beweeg ik wel soepel mee dus ik fixeer hem niet. Dat zou averechts werken. Op deze manier wandel ik afwisselend op een volte of weer rechtuit.
Op deze manier werk ik zo’n 10 minuten met hem. Dit brengt zeker al een stuk rust en de hectiek is uit zijn mind en body. Hij is nu zover tot rust gekomen dat ik voorzichtig de longeerlijn laat vieren om richting longeren te gaan. Hij explodeert niet en ik kan hem eindelijk lekker laten lopen. Bijzonder snel komen we nu tot een mooie arbeids draf die ik voorzichtig kan laten verruimen.
 * Hij laat zijn lijf los en het is nu een genot om hem te zien lopen.

Aangezien hij vandaag vanuit heel veel spanning en stress naar deze mooie ontspanning is gekomen laten we het hierbij. De toegift is dat hij weer terug zijn kudde in mag.
vrijdag 25 december 2015

Kerst 2015

Kerstwandeling met Djarra op 25-12-2015 bij 13 graden:

maandag 14 december 2015

Bijzonder, maar heel normaal …

Hoe BIJZONDER normaal kan zijn!

“Paard opgezadeld mee naar de bak nemen, daar opstappen. In de bak rustig los stappen en daarna lekker aan het werk gaan met je paard”.


Dat klinkt heel normaal, maar was dat voor Djarra niet. Het opzadelen kon hij spannend vinden en voorzichtig de eerste stappen laten zetten – rechtuit – was dan nodig. Daarna was eerst wandelen of aan de hand werken nodig om hem te laten ontspannen en adem te halen. Dan kon ik opstappen, maar de eerste stappen moest ik – ook nu weer beslist rechtuit – met beleid inzetten. De eerste 15 minuten had Djarra dan nodig om te ontspannen en te gaan ademhalen. Pas daarna had ik een zacht paard waar ik mee aan de slag kon.

Gister kon ik dus Djarra op stal opzadelen, naar de bak lopen om daar meteen op te stappen. In de modderige bak kon ik hem overtuigen toch aan de slag te gaan. Op de goede stukken had ik een zacht ontspannen paard dat zich heerlijk liet los werken met diverse laterale stukjes en tempo wisselingen.

dinsdag 1 december 2015

Djarra: Controle en beheersing

Verleden tijd:

Djarra die met zijn overflexibele lijf en coördinatie problemen opnieuw heeft leren stappen, draven en galopperen. Djarra die na een schrik aktie met zijn benen in de knoop kon zitten. Djarra die ik als ik reed altijd moest “helpen” om het veilig te houden voor mezelf.

Heden:

Wat heb ik vanavond genoten van Djarra die echt helemaal uit zijn dak ging. Djarra die voor de lol halve schrik uitwijk akties uitvoerde, waarbij hij in volle vaart opzij dook. En dat gewoon wel 4x herhaalde. Djarra die zo voluit plat door de bak ging, waar alleen een enkel stroomdraad omheen hangt, dat ik voor het eerst me afvroeg of hij wel in de bak zou blijven. Bij de uitgang maar een autoband gelegd om hem te helpen herinneren dat er een afscheiding is.

Zo volluit de bocht door gaan dat hij met een lucht sprong zich zelf moet corrigeren niet uit de bocht te vliegen …. en dood leuk landen en door gaan. Ik hield mijn hart vast, maar hij was zo in top vorm. Djarra was volledig in controle en beheerst in alles wat hij deed.
Dat hij een wintervacht heeft, maakt niet uit – hij is totaal niet bezweet! Ook zijn ademhaling is binnen no time weer normaal. 

Hoe zijn we hier gekomen?

Ik ben gestopt met de endurance wedstrijden, maar niet de trainingen. We zijn heel consequent volgens de klassieke dressuur wetten gaan trainen, onder leiding van Karina Schermer. Daarnaast heb ik de afgelopen maand ook zijn voer iets aangepast.

zondag 29 november 2015

Kalipso – lichaamswerk

Vanmorgen weer met Kalipso gewerkt en wat ging hij goed. Bij het opzadelen was hij nog wat hyper, mogelijk door de stromachtige wind. Al tijdens het wandelen naar de rijbak ontspande hij en liep lekker mee.
Vanaf het beging liep hij super fijn. Niet rennerig, niet moeizaam, niet zoekend. Gewoon fijn regelmatig en krachtig. Het rechtrichten heeft zijn vruchten afgeworpen. Mooi halt houden, mooi weg stappen, mooi onder tredend achterbeen. Ook liet Kalipso een fijn ontspannen beeld zien en bewoog makkelijk. Ook de galop gaat tegenwoordig heel soepel. Op een kleine vraag gaat Kalipso vloeiend over in galop en galoppeert dan rustig rond. Hier moet ik nog wel positief ondersteunen om hem langer door te laten galopperen.
Alleen is Kalipso nog steeds heel bijterig, waar ik al eerder over geschreven heb. Het is een innerlijke drang, waar ik tijdens het werk zo neutraal mogelijk mee omga.
Deze keer heb ik na afloop extra aandacht aan besteed. Door middel van lichaamswerk kan je emoties helpen verwerken. Bij Kalipso uit hij innerlijke spanning door te bijten, daarom ben ik met “mondwerk” aan de gang gegaan: Ik heb mijn ontspannen vlakke hand op zijn mondhoek en neus gelegd,terwijl ik met de andere hand het halster vast hield. Ik heb naar hem geluisterd en zachtjes stevig mijn hand bewogen. Meer dan 10 minuten ben ik niet bezig geweest. Zijn reactie was enorm gaan geeuwen en met zijn tong gaan werken, alle spanning kwam er zo uit. Toen hij aangaf dat het genoeg was heb ik afgesloten door zijn manenkam stevig te schudden wat wederom veel gapen tot gevolg had. Na afloop kwam er een diepe zucht. Heerlijk om dan een totaal ontspannen paard weer terug in de kudde te zetten.


zaterdag 28 november 2015

Lekker aan het werk

Ondertussen eindelijk weer een keer les gehad. Djarra pakte het op alsof er geen weken zonder les en zonder trainen tussen zaten. Hij deed super zijn best. We hebben een begin gemaakt met de travers onder de man in stap en draf. Zo heerlijk gewerkt!

Ik ben ook weer voldoende hersteld om Djarra in het bos aan het werk te zetten. Daar moest hij even aan wennen en sputterde een beetje tegen. Ik was in Hulshorst al bezig met hem in het bos meer door te verzamelen en verzameld galop werk. Dat hebben we nu weer op gepakt.

Het bos is super nat en de paden vaak modderig. Dus de opdracht aan Djarra was zo verzameld en gebalanceerd te galopperen dat we per galop sprong kunnen bepalen wat we doen. Dus wel gewoon door de modder en de plassen galopperen, maar zodra hij land en het is te diep of glad moeten we direct kunnen schakelen. Ook als er spannende dingen langs of op het pad opdoemen, mag hij kijken en er over nadenken, maar wel in galop blijven.

Om dit voor elkaar te krijgen moet ik hem flink actief houden, de boog moet gespannen blijven, om zo te kunnen schakelen. Tevens moet hij dus super over zijn rug galopperen. Dit bouwt spanning op en dat moet ik ook weer af laten vloeien – mijn handen geven zo vaak als het kan mee om hem uit te nodigen laag te ontspannen. Met die opgebouwde spanning wil hij best laag ontspannen, maar dan graag ook in een hoger tempo – wat dus niet de bedoeling is. Dit vang ik voornamelijk met mijn houding op, terwijl mijn handen blijven geven.

Kunst is te blijven voelen of hij het goed op pakt of dat het te veel wordt. Dit kan ik herkennen doordat hij bijvoorbeeld achter herhaaldelijk gaat changeren, dan moet ik terug schakelen. Ook als hij bij een schrik actie gaat struikelen is hij duidelijk moe aan het worden, al vindt hij dat dan zelf vaak van niet. Terug naar draf en daar nog lichtjes door werken om het mooi af te ronden. Alle spieren weer los te werken en afval stoffen te laten af voeren.

Als je dit leest snap je dat dit galop werk een constant spel is tussen Djarra en mij. Wat heb ik daar weer van genoten en wat gaat hij dan super krachtig lopen, wat nu steeds meer gedragen wordt ipv alleen maar harden. Hij komt echt van de grond en dat is een machtig gevoel.

zaterdag 14 november 2015

Djarra zorgt goed voor me

Na jaren lang voor Djarra gezorgt te hebben zorgt hij nu voor mij. Na weken van niet in het bos gereden te hebben, omdat ik door mijn rug gegaan was, wou ik zo graag het prachtige herfst bos weer in.
Zondags stapritje:
Dus een week na de verhuizing terug naar Soest zondags met hem naar het bos gewandeld. Grootste probleem was er in het bos zonder opstapje op te klimmen. Djarra vertrok geen spier toen ik hangend aan het zadel mezelf op trok. Hier scoorde hij al punten mee.
Vervolgens in stap verder. Zondag kon ik nog niet draven en een verstapping aan de kant van Djarra zou ik ook niet zo soepeltjes kunnen opvangen.
Zondag ochtend in het bos bij Baarn is het dus loei druk, voor namelijk met mountain bikers. Hun spoor kruist wel 6x het ruiterpad. Het is uitdagend terrein vanwegen de vele heuvels. Djarra stapt rustig voort en schrikt gaan moment van opduikende mountainbikers. Ook hier scoort hij weer punten. Als hij merkt dat we op de terug weg zijn wordt hij wel wat sterker, maar blijft rustig stappen. Vooraf was ik voor de terug weg een beetje bang, als hij lekker los gestapt is en met groten passen naar huis zou willen vertrekken. Djarra groeit en zou best wel meer willen, maar ook het laatste stuk door zwaar zand met heuveltjes blijft hij braaf stappen. Nog meer punten scoort hij hiermee.
Bij het drukke kruispunt in de bewoonde wereld stap ik af om te voet over te steken en naar stal te wandelen. Hier heb ik even mijn handen vol. Standaard teken we in een drafje over, maar dat kan wel even door getrokken worden vindt hij. Na het bereiken van de Jachthuislaan is hij weer ok en kunnen we vlot maar ontspannen naar huis wandelen.
Wat ben ik super trots!
Zaterdags drafritje:
Deze week door de juiste therapie enorm verbeterd en van de pijnstiller af. Dus dan wil ik eigenlijk ook wel een drafritje maken in het bos. Het weer is perfert dus we wandelen weer naar het bos.
Dan ben ik zo blij dat Djarra altijd als een diesel moet opwarmen. Dus met een heel rustig drafje waarin hij opnieuw het van 5 jaar geleden bos verkend gaan we van start. Licht zeurende pijn rond mijn heupen – dus even puur Centered Riding technieken toe gepast om niet te verkrampen. Doorademen, blijven bewegen in alle gewrichten en ondertussen Djarra de ruimte blijven geven.
Dan even stappen om bij te komen. Daarna hebben Djarra en ik zo vreselijk kunnen genieten van door het oude vertrouwde bos draven. De verleiding weerstaan om een extra lusje erbij te pakken. Heel verstandig want als de diesel opgewarmt is en we richting huis gaan heb ik wel heel veel paard onder me. Ook nu weer Centered Riding technieten toegepast en niet op spierkracht aan de teugels gaan hangen. Gecentered trekt Djarra eigenlijk aan zichzelf en ik kan hem in een rustig tempo aan het werk zetten.
Wat is Djarra toch vreselijk gegroeid en wijs geworden. Na zoveel weken zo braaf mij meenemen door het bos. Goud waard zo’n paard!
zaterdag 7 november 2015

Kennis maken in de nieuwe groep

De tweede dag als ik hem de wei in doe even twee filmpjes gemaakt:

vrijdag 6 november 2015

Djarra op rondreis

Afgelopen dagen heeft Djarra een aardige rondreis gemaakt. Zondag hebben we de groene weides in Hulshorst achter ons gelaten. ’s Avonds zijn we op stal ’t Lage Veld in Lunteren geland. Hier heeft hij 4 dagen in een grote stal met uitloop mogen bivakkeren tijdens mijn Centered Rinding update. Vanmorgen Djarra weer ingeladen om hem mee naar zijn nieuwe – oude stal in Soest te nemen. Jaren geleden stond we hier ook en zijn oude stal was zelfs vrij.

Toen ik hem uit de trailer haalde keek hij om zich heen en wist duidelijk meteen waar hij was. Normaal kijkt hij op een vreemde omgeven rustig de kat uit de boom en kan zo 10 minuten de boel in zich op nemen en rustig alles in zich opnemend met me mee lopen. Nou dat was nu niet nodig. Zeker niet toen ik direct richting de wei vertrok. Bijna dansend naast me gingen we langs de weg.

In de grote wei komt hij in een groep van zo’n 12 paarden, waarvan hij enkele al kent van jaren terug. Alles staat al in de wei, maar hebben meteen door dat er een nieuwe bij komt.  Dus er komt een stel pols hoogte nemen in volle galop op Djarra af. Even neuzen even draaien wat rennen en met 5 minuten was dat wel over. In galop echt even volluit gaan gewoon omdat het kan, heerlijk om te zien. Daarna de neus omlaag en grazen.

Als ik een uurtje later ga kijken is mijn prachtige witte schimmel pik zwart van een uitgebreide rol partij. Hij staat in een rustig hoekje vrolijk om zich heen te kijken. Aan het eind van de dag heb ik hem voor de drukte uit de wei gehaald en de opgedroogde modder eraf gebikt terwijl hij tevreden hooi staat te eten. Hij liep trouwens over het terrein voor me uit zo naar zijn eigen stal van jaren geleden, helemaal ok.
Nu mag hij de komen dagen lekker weer in de kudde in de wei even paard zijn. Misschien een wandelingetje om nog van de mooie herfst kleuren te genieten.

4 dagen luxe logies:

Na 5 minuten in de nieuwe kudde:

Als ik een uurtje later langs kom ziet hij er zo uit:

zaterdag 3 oktober 2015

Kalipso’s kennismaking met WE

Zo wat was Kalipso vandaag super stoer in zijn aller eerste kennismaking met Working Equitation. Hij vindt gewoon niets eng, maar wel heel spannend. Over een bruggetje, door een hek, achterwaarts tussen palen door, zijwaarts over een balk die tussen je voor en achterbenen ligt.

Hier wat foto’s van deze kanjer:

Vanuit rust achterwaards deze L uit manouvreren …

Hele leuk foto met het spiegelbeeld in beeld als we zijwaards over een balkje oefen:

Bruggetje was totaal geen punt, zijn we zelf gapend over heen gewandeled  😉

Volleerd één handig met garrocha pole rond stappen en cirkels rijden:

Mogelijk gemaakt door Nathalie Menkveld die deze clinic verzorgde!

zondag 27 september 2015

Speel kwartier

Vandaag lekker met Djarra en balkjes gespeeld. Hadden we al een tijd niet meer gedaan. Begonnen met 4 lage cavaletti’s waar hij tegenwoordig zonder aarzelen zo overheen draaft. Deze kon ik al snel wat ruimer leggen. Daarna de laatste op hoogste stand. Hij blijft mooi in cadans ook als ik beide laatste cavaletti’s op de hoogste stand heb.

Tussendoor verschuiven we even en mag hij galopperen waarbij ik hem vraag aan een losse lijn volledig op eigen benen kleine voltes te galopperen! Pittig, maar hij doet het super.

Dan weer naar draf en over de cavaletti’s. Hier maak van van de laatste 2 een hindernis die hij dus uit draf over de eerste 2 balkjes heel mooi neemt.

Als cadeautje, omdat ik weet hoe leuk hij dat vindt, haal ik de twee losse balkjes weg en mag hij op de volte galopperen met de hindernis erbij. Heerlijk zo makkelijk en hoe blij hij dit doet.

zondag 27 september 2015

Kalipso

Kalipso had een zware week achter de rug. Afgelopen donderdag liet hij zeer vreemd gedrag zien waarschijnlijk heeft  hij een trap van een ander paard tegen zijn hoofd of kaak gehad. Vrijdag trok dat wel bij, maar toch de dierenarts erbij gehad. Gister voor de zekerheid een gebits controle en behandeling maar daar kwam niets vreemds uit naar voren.

Na deze zware dagen was het even kijken hoe hij erbij zou staan.

Dus wel opgezadeld, maar hoofdstel over zijn stal halster. Begonnen met longeren aan het halster om te kijken en voelen hoe hij erbij stond. Besloten om ons even puur op het longeren te concentreren en niet te rijden.

Hij had wat spanning en was wat terug getrokken dus ik heb alle tijd genomen hem naar een ontspannen draf te laten komen. Mooi om te zien is dat hij wel steeds stabieler van start gaat. De eerste ontspanning met zijn neus over de grond was in een heel laag tempo waar ik ook niet aan moest komen. Tussen door even wat galop mee genomen wat hij heel makkelijk oppakte.
Daarna is het gelukt om de ontspannen draf over zijn rug krachtiger te laten worden en meer power en tempo hieraan toe te voegen. Op beide handen een krachtige ruime draf was het eind resultaat.

Na afloop was hij bezweet in zijn liezen en op zijn achterbenen dus hij had echt super hard gewerkt. Hij was ook best wel heel erg moe. Rustig in stap de sessie afgebouwd tot hij slapend en gapend bij het hek stond, terwijl Mariska en ik nog even napraten.

zondag 13 september 2015

Kalipso

Kalipso vindt, bij het werken aan de hand, het draven heel vreemd en wordt dan super druk. Dus op weg naar de bak hem aan een los lijntje gevraagd met me mee te draven als ik een stukje ga rennen. Aarzelend heeft hij toen prima mee gedraafd. Verder doe ik soms ook tijdens het longeren stukjes dat ik rustig steeds dichter bij hem mee loop als hij op een volte draaft en ook daar kan ik steeds dichter bij komen zonder dat hij gaat stressen. Dit zal wel een tijdje in beslag gaan nemen voor hij ook in draf aan de hand ontspannen aan het werk kan.

Vanochtend weer heerlijk gewerkt met hem. Het recht richten werpt ondertussen zijn vruchten af en hij wordt langzaam sterker en rechter.
Aan de longe zijn alle overgangen nu heel soepel en op minimale aanwijzing brengt hij zijn balans iets terug naar achter als ik dat vraag. Bij het aan de hand werken kunnen we goed schakelen naar iets meer of minder activiteit en dan zoek hij voorwaards en neerwaards mijn hand op, zolang hij rechtuit mag lopen. Met stelling erbij is dat nog erg moeilijk.

Rijdend begonnen we al direct met een mooi ruime krachtige stap. Hier wissel ik het werk af tussen wat hij nu makkelijk kan om dat te bevestigen en stukjes die hij moeilijk vindt. Voor het eerst in draf op de volte een lichte schouder voor kunnen rijden vanuit ontspanning, voelde erg goed.

zaterdag 12 september 2015

Nieuw raadsel ;-)

Vrijdag avond: Staat Djarra helemaal gezond en wel opgezadeld op de poetsplaats … steekt hij zijn hoofd rechtomhoog, hangt achteruit, doet vreemd  … hoofd weer omlaag en volkomen normaal.

Geen idee, maar afwijkend gedrag dus eerst maar even wat uitgebreider aan de hand gewerkt voor ik erop stap.

Werkt braaf aan de hand, doet alles wat ik vraag zonder enig probleem. Alleen elke 2 of 3 rondjes in de bak gaat de handrem erop, hoofd stijl omhoog, hoofd kantelen en moeilijk doen. Als hij weer omlaag is kunnen we zonder problemen verder. Nog steeds geen idee wat er aan de hand is en er toch op gestapt. Valt wel op dat hij super licht in mijn hand is en prachtig in “frame” loopt.

Hij zit super goed in zijn lijf. Is zacht, nageefelijk en krachtig. Mooie voorwaards stap en heel licht in mijn hand. Mooi rug gebruik. Links en rechtsom soepel. Tot hij weer vast loopt, stil moet staan, zijn hoofd omhoog brengt, kantelt, en dan zo overhelt dat hij voor opzij moet stappen om niet om te vallen. Hem toch uitgenodigd door te blijven stappen en dat kon en dan liep hij weer totaal normaal.

Toen ik het idee van draf introduceerde voelde ik dat Djarra daar onrustig van werd dus niet gedaan. Na 15 minuten toch wel met een heel fijn paard gewerkt te hebben hem in de bak afgezadeld, hoofdstel af en los weg gestuurd. Nou los kon hij prima draven en galoperen en sprintjes trekken.

Raadsels dus, wat is hier aan de hand.

Op stal hem helemaal nagelopen, wat lichaamswerk gedaan, maar lijf en leden zijn helemaal in orde.

Zaterdag met de trailer mee naar boshuis Drie waar ik even moet wachten op ons rijmaaltje. Dus Djarra staat hooi te knabbelen (ontbijt was ook op vanmorgen) en ik zit op de dissel bij hem. Recht voor hem eigenlijk. Kijkend naar hoe hij plukjes hooi rustig naar binnen werkt. Plukjes met wortels en aarden spuugt hij uit.

==> Dikke mond aan zijn rechter kant zeker een prop hooi, maar nee hij heeft echt een hele dikke mond aan een kant. Ik mag er niet aan komen. Na wat onderzoek en vergelijken is het raadsel opgelost: Djarra is kennelijk gestoken door een insect en heeft een dikke, warme rechter bovenlip en mondhoek.

Fijn om te weten wat het is, maar we gaan zo wel rijden. Dus zijn halster onder zijn hoofdstel mocht hij echt niet te rijden zijn op het bit, vanwege de gevoelige dikke lip. Geen idee hoe hij er zo meteen bij zal lopen. Hoofdstel moest ik voorzichtig in doen, maar als hij weet dat ik voorzichtig ben is het goed. Bos in gewandeld, verder op opgestapt en dat was allemaal geen punt.

Voor draven zijn we zeker 2 km bezig geweest voor hij er achter kwam dat hij wel kan draven met een dikke gevoelig lip. Hij accepteert mijn impuls voorwaarts als hij met zijn hoofd omhoog vast loopt. Even later kunnen we in een rustig tempo draven. Op de hei wil bij best wel meer, maar dat hebben we maar even niet gedaan. Dat super lichte aan de teugel lopen komt ook door zijn gevoelige lip en later tijdens de rit  wordt dit steeds minder. Gaat hij normaal met zijn neus naar voren rond sjouwen.

Ik ben erg blij dat ik samen met Marjolein ben gaan buiten rijden. Vanuit zijn verleden is zijn reactie op lichamelijk ongemakt namelijk helemaan in zich zelf keren richting “freese” en totaal blokkeren. Nu kon ik hem laten zien dat de wereld niet vergaat en je gewoon kan rond lopen en draven als je een gevoelige lip hebt. Nu krijgt hij verder vrij tot dat weer beter is!

zondag 6 september 2015

Djarra doet het weer en nog wat meer ….

Na weken van pruttelen en puzzelen en herstellen en aansterken   ….  kan ik nu met een gerust hart zeggen dat Djarra het weer doet  😉

Ik was wat ongeduldig en daardoor super gefrustreerd dat Djarra echt even meer tijd nodig had. Zo begon ik ook de les. Alleen na 10 passen mooi geconcentreerd aan de teugel lopen stak hij dan zijn hoofd weer omhoog om naar de bomen te kijken ……
Dan is het les geven meer een coaching sessie voor mij, maar met resultaat.

Alles loslaten, voelen in het hier en nu en samen van daaruit aan de slag!

Wat heeft hij daarna super goed werk af geleverd samen met mij. Kleiner kleiner kleiner en steeds meer energie bundelen en dan wel blijven geven voor (insiders snappen dit wel). Zo fijn gewerkt. Als kers op de taart: linksom, wat zijn moeilijke kant is: vanuit achterwaards aangalopperen en helemaal rond over zijn rug blijven en zo door galopperen! Zo’n vreselijk gaaf gevoel!

Dank je wel Karina voor je inspirerende lessen!

zondag 23 augustus 2015

Puzzelen met Djarra

Het ging al een paar weken niet zo lekker met Djarra. Hij had weer moeite met de linker galop en had weer moeite zijn lijf los te laten. Ook had hij minder energie.
Vorige vrijdag vond hij 500 meter wandelen een hele opgaven, maar had geen koort en at wel goed.

In eerste instantie werk ik rustig, aangepast aan hoe hij voelt, met hem door om te zien of ik een beter idee kan krijgen wat er speelt, maar het bleef een raadsel.
Vervolgens heb ik met Mariska (osteopaat) erbij gehaald, omdat hij in zijn lijf vast liep. Tijdens haar onderzoek was het weer duidelijk dat hij niet goed liep en niet ok was. Alleen konden we niet echt een oorzaak of verband vinden.

Een week later in de les begon hij super beroerd, maar liep nu voor heel kort en moeizaam. Hij had duidelijk wel baad bij het loswerken en verruimen van zijn stap. Ook van draven verbeterde hij aanzienlijk. Wel moest hij enorm hoesten om de spanning los te laten, waarna hij dan acuut losser ging lopen.

Aangezien er duidelijk iets anders dan puur een locomotie probleem was heb ik Charlotte Willekens erbij gehaald. Zij had hem in 2012 voor het laatst gezien dus een totale controle was ook wel op zijn plaats. Heel verhelderend, want hij had dus een zware virus infectie gehad! Veel spierpijn, voorhand volledig vastgezet en doodmoe als gevolg. Dit verklaarde aardig het beeld van de afgelopen weken.

Behandeling slaat goed aan en nu kan hij gaan aansterken. Fijn om duidelijk te hebben wat er aan de hand was. Verder vond ze hem er heel goed bij staan hij echt mooi gegroeid de laatste jaren.

zondag 23 augustus 2015

Kalipso in de avondzon

Afgelopen vrijdag avond weer met Kalipso gewerkt. Wat deed hij het vreselijk goed. Hij voelde vanaf de eerste pas zo zacht en stabiel aan. Fijne werklust en heel stabiel en stil in mijn hand. Mooi krachtig achterbeen dat hij steeds makkelijker onder de massa plaatst.

Mariska werkt met hem aan de hand en aan de longe en we stemmen het werk af op elkaar. Zo met zijn drieen samenwerken is heel fijn. Het geeft Kalipso rust en regelmaat die duidelijk zijn vruchten afwerpt.

Leuk bijkomstigheid van zo samen werken is dat Mariska foto’s kan maken van haar knappe man:

dinsdag 4 augustus 2015

Concentratie … of niet

Rode draad van afgelopen dagen was wel concentratie of het ontbreken daarvan.

Zondag reed ik met Kalipso in de lege rijbak ban de rij vereniging. Ik begon met werken aan de hand en hij deed enorm zijn best, het ging heel fijn. Tot er een ander paard bij komt, nota bene zijn weide maatje. Zodra die in beeld komt ben ik Kalipso’s aandacht meteen kwijt. Hij vindt dat hij zich er tegen aan moet bemoeien of zo iets. Hij groeit centimeters. Als ik zijn aandacht vraag krijg ik een geïrriteerd antwoord, wat bij Kalipso betekend dat hij finnig van zich af bijt. Hij is heel “mondig” in zijn communicatie zullen we maar zeggen 😉
Aangezien het aan de hand werken niets meer zou opleveren ben ik er maar op gestapt. En met rustig stap werk kreeg ik wel weer zijn aandacht bij mij. Uit eindelijk heeft hij weer erg zijn best gedaan, maar hebben we het werk simpel gehouden.

Maandag ’s avonds ga ik Djarra rijden in de bak. Hij staat zonder vliegendeken buiten en dat gaat prima. Maar toen ik in de bak op hem zat zaten de vliegen en een enkele daas hem dwars. Hij kon zo met zijn hoofd schudden dat hij zijn balans verloor. Ook hier was nu de concentratie op werk niet aanwezig. Met zijn drukke hoofd kon ik niets dus puur op zit en benen gereden. Met veel klein lateraal werk kreeg ik hem langzaam met zijn aandacht bij mij en wat ik van hem vroeg. Hij kwam tot rust en ik kreeg zowaar een vorm van aanleuning.
Aangezien  de bak niet zo goed is hier en daar op een kleine volte gewerkt met, gezien de omstandigheden, een prima resultaat. Last van de vliegen heeft hij  niet meer gehad, toch wel grappig altijd.

zaterdag 1 augustus 2015

Mooi paard

Djarra mijn knappe vriend in afwachting van onze trainingsmaatjes Marjolein en Noka. Weer heerlijk samen gereden.

woensdag 29 juli 2015

Na regen komt zonneschijn

Na dagen van storm, wind en regen is het nu tegen de avond eindelijk wat rustiger en af en toe zonnig. Het is tegen 4 uur dat ik Djarra uit de wei ga halen en hij vindt dat een goed plan. Voordeel van een regendeken is een schoon paard.  Met poetsen voel ik dat al zijn spieren in rug en achterhand lekker los zijn. Ik neem hem mee naar een grasveldje waar in het zonnetje rustig het terrein verkennen. Langzaam vraag ik iets meer impuls en nodig ik hem uit los te laten. Hij heeft er wat moeite mee. Rustig werk ik verder als er nog een verdwaalde regenbui over komt. Djarra blijft ook bij de les en zijn best doen. Drafje op een kleine volte met accent op binnen achterbeen. Darra gaat langzaam los laten en wordt dan ook voorwaardser. Vandaag wil ik alles klein houden en een nat grasveldje helpt als herinnering daarvoor.

Na afloop ben ik toch echt heel tevreden over deze rustige maar intense sessie samen. Ik denk dat we de storm nu wel uit zijn lijf hebben gereden. Zulk weer heeft altijd effect op hem. Djarra wil het liefst nu op stal blijven en dat is prima. Als het goed is nog één regen dagje en dan komt de zomer terug.

zondag 26 juli 2015

Storm – mooi oefen materiaal

Gister is er een zeer zware storm over het land gewaaid met veel regen. Vandaag was een ontdekkings tocht het bos in om te zien of en waar ik kon rijden. Eerste pad was volledig afgesloten door een omgevallen boom waar niet omheen te rijden was. Verderop was eigenlijk alles prima te doen. Begonnen met wat draf werk en kleine rustige galopjes.

Toen een mooi oefen pad gevonden. Een breed zand pad met goede bodem. Grote plassen water waar links en rechts langs heen te rijden was. Ze lagen op 10 – 15 meter uit elkaar. In de Working Equitation wedstrijden zitten altijd slalom lijnen die in galop genomen moeten worden met vliegende of eenvoudige wissels afhankelijk van je niveau. Dus hier lag mijn slalom lijn van plassen klaar om mee te oefenen!

Ok, galop rechts langs de eerste plas en dan terug nemen, naar de andere kant en galop links aanspringen langs de tweede plas … etc. etc. het waren zo’n 5 plassen. Ik heb dit lijntje zo’n 4 keer genomen. We houden het bij simpele galop wissels. Voor mij is nu het belangrijkste het vlotjes en vanzelf snel achter elkaar aanspringen en terug komen. Als Djarra het door krijgt gaat hij zelf galop aanbieden en zeker richting stal gaat het best lekker. Als ik een keer te snel draai en voor een uitloper van de plas uitkom kan hij ook per direct stil staan  ;-).

Hierna had ik een super draf en heeft hij even rustig door mogen galopperen voor we op weg naar huis gingen.

Thuis heb ik zijn rug nog even met een jade schraap steen behandeld wat hij heel fijn vond. Daarna met regendeken op weer de wei op.  Heerlijk dagje zo.

zondag 26 juli 2015

Kalipso

Na de zware storm van gisteren vanochten met 20 graden en de zon weer heerlijk met Kalipso gewerkt.

Bij het longeren kan hij in de draf heel “rennerig” beginnen waarbij hij zijn hele lijf vast houdt. Dus dat is dan het eerste wat ik wil veranderen naar een ontspanning met lager tempo en grotere passen. Nu kan je dit op verschillende manieren bereiken. Ik werk altijd van uit het NU en doe wat dan past.

Vorige week heb Kalipso toen hij zo vlot in de draf vertrok uit genodigd naar een langzamer tempo. Niet door hem te blokkeren en via de longe signalen te geven om langzamer te gaan – dit zou alleen maar meer spanning oproepen. Hem uit nodigen doe ik door middel van lichaamstaal, zelf ontspan ik en beweeg ik heel rustig en adem rustig en laag. Daarnaast verleg ik de volte en varieer in grote van de volten om zijn “rennerige” patroon te door breken. Dit pakt hij fijn op en ik kan hem mee nemen naar een ontspannen draf waarbij zijn hoofd en hals zakken. Hij gaat dan ook de juiste stelling en buiging van de volte aannemen en gaat kauwen.

Vandaag vertrok Kalipso weer in een vlot drafje met een vast gezet lijf. Deze keer heb ik me niet met het tempo bemoeid. Als hij zo gespannen loopt, buigt hij ook niet de volte in maar kijkt het liefst naar buiten en valt dan over zijn binnenschouder.
Deze keer heb mijn aandacht op zijn schouders en binnen achterbeen gericht en hem continu uitgedaagd los te laten en dan in balans de juiste stelling aan te nemen. Ook hiervoor ga ik dan de volte verleggen en spelen met de grote van de volte. Steeds weer focus op zijn schouders en activering van achter naar voren om zijn binnen achterbeen uit te  nodigen onder te treden. Dit pakt hij fijn op en ik kan hem mee nemen naar een ontspannen draf waarbij zijn hoofd en hals zakken. Hij gaat dan ook losser en rustiger draven met grotere passen.

Zo pas ik dus mijn werkwijze aan de situatie aan. Vorige week was het onrustig weer met veel wind dus was mijn input rust. Deze week was het weer rustig en zonnig en heb ik meer aktiviteit gevraagd.
Naast het weer kan ook de stemming of het werk van afgelopen week van het paard een factor zijn.

Hier wat foto’s van vandaag:

zondag 19 juli 2015

Twee keer hetzelfde maar dan anders …

Vandaag weer met zowel Kalipso als Djarra aan het werk geweest.

Focus lag voor beide op balans en een goed gebruik van het achterbeen.

Bij Kalipso ben ik met stap en rustig draf werk aan de slag gegaan. Kalipso vindt het onder laten treden van zijn binnen achterbeen nog moeilijk. Dus hier ben ik met heel rustig uitleggen bezig en hem dan mee nemen naar een mooie stap en draf, met afdruk een ontspannen rug en mijn hand willen volgen. En als we dat rechtuit voor elkaar hebben ook een volte in en weer uit. En als hij dat helemaal lekker doet nog een stapje verder, namelijk een slangevolte  …. en ook die kon hij zonder balans verlies en met behoud van voorwaardse impuls prachtig door lopen.
Heerlijke sessie dus.

Met Djarra ben ik het bos in gegaan. Totaal ander training niveau. Met hem heb ik aan de galop gewerkt. Als arabier met een endurance achtergrond is zijn impuls graag voorwaards. Nu vraag ik wel dezelfde impuls, maar dan in dragende omhoog stuwende energie. In de linker galop is hij nog niet sterk genoeg en moet ik hem de ruimte naar voren nog geven om te voor komen dat hij blokkeert en uit de galop valt. Bij de linker galop is mooi ontspannen galopperen in een rustig tempo al goed. In de rechter galop hebben we een fantastisch stuk gehad waar al zijn power “onder” me bleef en hij soepel nagefelijk galoppeerde!
Toen ik met hem naar huis wandelde heb ik hem een paar keer moeten corrigeren, want  hij was helemaal blij en vrolijk en zo naar huis draven paste daar helemaal bij vond hij. Er naast lopen vond ik dat een minder goed plan, maar heerlijk hoe hij uit zo’n pittige training komt.

Samengevat een top zondag!

woensdag 15 juli 2015

Les – weer een stapje verder

Vandaag hadden we weer les. De voorspelde zonnige dag was niet zonnig, maar regenachtig en ik haal een vies en vooral nat paard uit de wei waar niets aan te fatsoeneren valt. Dus zijn rug met een handdoek enigszins droog geboend en met een zweetdeken op de trailer gezet. Na een half uurtje rijden haal ik dan een droog paard van de trailer en kan als nog een poging doen hem weer wit te krijgen.

Zodoende met een toonbaar paard de bak in die er perfect gesleept bij ligt. Ook is het even droog, wat niet lang duurde maar goed met 20 graden nat regenen is ook geen punt.

Eigenlijk vrij snel voel ik in stap al hoe anders zijn beweging ondertussen geworden is. Hij stapt heel bewust in een mooi balans. Alleen de impuls kan beter.

Heel mooi moment in de draf gehad op een wat kleinere volte. Hier waren we het spelen met wisselen tussen stelling naar buiten en naar binnen met behoud van de balans op achter en de juiste aanleuning. Van hier uit moest ik hem op dezelfde kleinere volte gaan verruimen  –  en dat deed hij zo gaaf!

Djarra kan steeds langer en stabieler in balans werken en je voelt hem sterker worden. Dus de les was weer  helemaal top.

Aangezien het na de les wel droog was maar nog wel benauwd hem bij de trailer ruim af gesponst en wat te eten gegeven zodat hij uitgerust en helemaal tevreden na 20 minuten weer de trailer op kon.

maandag 13 juli 2015

Kalipso, een nieuw project

Ik geef Mariska Versteeg al heel lang les en ook nu met Kalipso kwam ze weer bij me voor les. Ze zijn samen al heel ver gekomen en zijn lekker op weg. De komende tijd zal ik met Kalipso werken en rijden.
Dus ik zal nu ook af en toe wat schrijven over Kalipso en wat we samen beleven nu ik een tijdje met hem samen op pad zal zijn.

Kalipso is enorm “mondig”, hij wil continu in van alles happen en bijten en kan daar enorm druk mee zijn. Ik had van Mariska gehoord dat hij eeuwen met een touw kon spelen, dus op de poetsplaats heb ik hem niet vast gezet. Ik heb hem een los stuk touw met knopen aangeboden dat hij meteen vast pakte en mee ging staan zwiepen.

Zo’n behoeft alleen verbieden heeft weinig zin, waarmee ook de hele verstand houding onder druk komt te staan. Je vraagt iets waar hij geen gehoor aan kan geven en niet luisteren wordt dus gewoonte.
Dus ik geef hem een touw en ga dan met lichaamswerk aan de slag. Ik ga op zoek naar waar ik zijn aandacht kan krijgen. Als ik zijn buik stevig wrijf krijg ik een afwerende reactie, dat is niet wat ik zoek dus ga ik verder. Naast zijn staart masseren brengt eindelijk zijn onverdeelde aandacht bij mij en een stil paard dat niet met een touw staat te klooien. Met deze ingang ga ik verder met lichaamswerk en Kalipso komt tot rust en zelfs als ik het touw opnieuw aanbied, hij heeft het laten vallen, wil hij het niet meer.

Op deze manier kan ik dus zijn behoefte doorbreken, maar de onderliggende oorzaak is hiermee niet in beeld gebracht. Persoonlijk vindt ik dat niet noodzakelijk als we een patroon kunnen doorbreken en een gezonder gedrag voor in de plaats krijgen is dan voldoende.
Na dit werk tolereer ik niet meer dat als ik met hem wandel dat hij in het touw, de teugel of mij hapt. Niet door het te verbieden, maar door het te voorkomen!

Samengevat: Eerst geef ik Kalipso’s “ongewenste” gedrag de aandacht en zoek naar een oplossing die hem past. Pas daarna stel ik grenzen en voorkom ik ongewenst gedrag door het te voorkomen. Verder negeer het gedrag, want dat zal wel even tijd nodig hebben om te veranderen.

dinsdag 30 juni 2015

Actie – reactie

De afgelopen maanden is Djarra heel erg gegroeid in het dressuur werk. Met name het door verzamelen spreekt zijn spieren en gestel op een hele nieuwe manier aan. Hiervoor moet de tijd genomen worden en ook aanvullende ondersteuning als nodig.

Nu was extra ondersteuning nodig. Ik merkte dat hij weer linksom en met de linker galop moeite had. Mariska Versteeg van paardenbwegen.nl begeleid ons al een aantal jaren. Mooi is dan ook om te zien  hoe haar werk onze progressie volgt.
Eerst was het vooral gericht op hem te helpen bij het recht richten en oplossen van blokades. Afgelopen keer was er alleen maar fine-tuning zo goed zat hij, een jaar na haar laatste behandeling, in zijn vel.
Nu dat Djarra in de training enorme stappen maakt was er weer werk aan de winkel. Geen blokkades zoals voorheen, maar wel spannings velden. Wat opviel was veel reactie op kaak en hals wat past bij de “nieuwe” houding.

Zijn hoest van de laatste 3 weken staat ook met deze spanningen in verband. Die was ondertussen al opgelost, maar zijn lijf had duidelijk nog hulp nodig.

BONUS: Wat ook heel mooi om te zien en te ervaren is – is zijn groei in personality. Hij is altijd heel beleeft en meegaand. Voorheen moest je er rekening mee houden niet te veel van hem te vragen tijdens zulke behandelingen.
Nu was  hij nog steeds heel meegaand en meewerkend. Alleen gaf hij ook grenzen en eigen ideeën aan. Zo vond hij na 30 minuten wel dat hij nu weer naar de wei kon. Bij het buigen van zijn hals gaf hij wel mee rechtsom, maar gaf daarna ook aan dat hij dat wel ver genoeg vond. Zachtjes wachten tot hij zo ver was loste dat wel weer op.

==> Het feit dat hij zo duidelijk zijn mening geeft en in het hier en nu blijft is prachtig!


zondag 28 juni 2015

Enjoy the ride Leersum

Nu Djarra zo hard aan het werk is in de dressuur en dan met name in het stuk body building wou ik hem even zijn benen laten strekken.

Een kant en klaar uitgezette route van 17 km met flink klim en daal werk en alle soorten ondergrond is dan een mooie kans. Enjoy the ride Leersum.

Na met de trailer de toeristische route genomen te hebben omdat de hele A28 afgesloten was nog redelijk op tijd ter plaatse. Djarra had het hooinet zo goed als leeg gegeten, dus die had er geen last van gehad.

Voorkeuren met een hartslag van 36 en alles ok dus lekker op weg. Eerst een lus richting Amerongse berg met flinke hoogte verschillen. Binnen de kortste keren vindt Djarra zijn berg-benen en gaat als een speer. Daarna een lus vlakker terrein met lange mulle zandpaden. Hier wou hij even flink door galopperen en dat mocht bij hoge uitzondering en wat genoot hij daar van. Vervolgens met een gretig en ruim draf tempo op naar de finish. Stukje lanterfanten en er naast lopend het terrein op komen levert een hartslag van …. 40 op. Had zelf ik niet verwacht in het toch wel warme drukkende weer en een paard dat zwart ziet van het zweet en zand.

Slobber wordt rap naar binnen gewerkt, verder helemaal afgesponst en weer spik en span voor de nakeuring. Hij is weer helemaal bijgetankt en draaft meteen mee als ik weg loop bij de trailer. Dat geeft zo’n heerlijk gevoel.

Als het regent mag hij in de trailer hooi kauwen, terwijl ik een heerlijk pannenkoek met stroop eet. Op de terugweg maar volledig snelwegen genomen, ik had even genoeg van N-wegen met stoplichten, rotondes en verkeersdrempels. Thuis Djarra nog even geborsteld voor hij de wei in mocht.

Kan hij de komen tijd weer vol aan de bak met ons dressuur werk  😉

2014 45km

2013 45 km

maandag 25 mei 2015

Speel kwartier

Na al het harde werk was het vandaag speel kwartier. Aangezien Djarra vrij springen vreselijk leuk vindt stond dat dus op de planning.

Langs de ene lange zijde heb ik een hindernis klaargezet, maar de balken nog even op de grond gelegd – naast elkaar dus 8 m. breed. Langs de andere kant twee cavaletties ook op de laagste stand – balk op de grond en twee naast mekaar dus 4-5 m.. breed.

Het eerst wat Djarra dan super leuk vindt is mij helemaal naar een hoek laten lopen, waar hij staat. Om dan voluit langs de hindernissen te scheuren en me aan de andere kant weer op te wachten. Na een paar keer midden door wil hij wel met een enorme sprong over zo’n balk die op de grond ligt te springen. Nog steeds volluit en volledig on gecontroleerd.

Na dit “los werken” gaat hij rustiger en gecontroleerde over de balken en nu kan ik meer in het midden blijven  staan. Dus de hindernis op gebouwd naar maar liefst 30 cm met een schuine balk als begrenzing. Nu gaat hij serieus recht op de hindernis af en springt die met prachtige techniek om dan vol luit door te galopperen en schuin over de cavaletti van 20 cm te springen  😉
Zowel links als rechts om springt hij vol overgave en de hindernis kan weer omhoog. Ik hoef maar te wijzen dat hij weer kan.

Na 15 minuten is hij best wel bezweet en buiten adem. Hij heeft zich flink uit gesloofd en het is vochtig broeierig weer. Dus alles afgebroken en hem nog een tijdje rustig laten rond draven wat hij ook prima vond. Als beloning heeft hij ook  nog 20 minuten in heel lekker lang gras staan grazen.

Ik heb zo staan genieten. Hij is zo mooi geworden, zit prachtig in zijn spieren, coordinatie en spring techniek zijn prima. En hij is zo gretig op de hindernissen.

zondag 24 mei 2015

Een blij paard

Daar doe ik het voornamelijk voor: een blije Djarra. Heel simpel als Djarra blij is ben ik ook blij.

Afgelopen weken heb ik me gefocust op ons dressuur werk in de bak. Ik werk met het klassieke gedachten goed als rode draad en doel. Je paard gymnastiseren, zodat hij sterker en wendbaarder wordt, maar op zo’n manier dat het paard er ook blij van wordt.

Dus even wat meer lessen strak achter elkaar gezet met prachtig resultaat.

Ik heb gezien en gevoeld hoe Djarra zijn kracht leert omzetten in gebalanceerd en nagevelijk samenwerken. En als hij zelf voelt hoe sterk hij is gaat hij gretig worden en het ook spontaan aanbieden. Okee die momenten zijn nog schaars, maar ze zijn er!

Voor mezelf is wel duidelijk dat ik niet meer zoveel moet “helpen”, dat heeft hij niet meer nodig. Duidelijk aangeven wat ik wil en daar gewoon bij blijven. Hij raakt niet meer in paniek, hij kan het werk gewoon super goed aan. Dus ik moet niet meer bij de iedere kleine rimpeling in de flow de druk/vraag eraf halen dat geeft eerder onbalans en stoort.

Na om de dag met de trailer op pad te zijn geweest, stond Djarra gister zo waar te trappelen om weer mee te mogen! Beter bewijs dat hij  het leuk vindt is er niet. Ik ben dan ook heel benieuwd hoe we dit samen verder gaan uitwerken.

woensdag 13 mei 2015

We gaan omhoog …

Vandaag weer zo’n super gave les gehad! Djarra is aan het onderzoeken hoe het in oprichting lopen in zijn werk gaat. Wat een machtig gevoel als hij zo omhoog komt onder me in het werk. Hij is nog wat afwachtend, maar gaat steeds fijner voorwaards.

Er lag ook nog een half afgebroken hindernis en die hebben we in de dressuur les geïntegreerd. Wat wel een komisch resultaat had. Ik was al een paar keer over de “hindernis” gedraafd, maar toen ik er vanuit een andere hoek helemaal lekker in de dressuur “trance” overheen stuurde, nam hij een  enorme sprong – volkomen bij verrassing genomen. Laat ook mooi zien dat hij nog naar binnen gekeerd is als ik dressuur hij mag best wat meer open gaan daarin.

Dus in het zonnetje met een fijn zacht paard lekker gewerkt. Na afloop even chillen bij de trailer. Wat eten en afsponst worden. Hij wordt in zijn koppie altijd heel moe van deze lessen en dan moet hij echt even bijkomen.

donderdag 30 april 2015

Wortels, toch maar niet …

Weer een leuk experiment achter de rug. Ik geef nooit wortels als onderdeel van Djarra’s voer, hooguit een wortel als beloning.
Maar als ik dan een zak wortels mee krijgt als dank voor het vrijwilligen bij een endurance wedstrijd zorg ik dat Djarra elke avond een portie wortels krijgt bij zijn avond eten. Vindt hij heerlijk dus waarom niet.

Na een aantal dagen valt op dat hij bij het poetsen best wel onrustig is, maar goed kan gebeuren. De dagen daarna blijft hij onrustig gespannen en kan niet stil staan. Kan niet meer stil staan bij het poetsen, kan niet meer stil staan als hij een behandeling krijgt. Aangezien ik hem ken weet ik dat het geen “verkeerd gedrag” is dat afgestraft moet worden. Ik blijf hem wel rustig uitleggen dat hij gewoon stil moet blijven staan. En het kwartje valt bij mij: SUIKER. Als hij teveel suiker krijgt wordt hij hyper. Het enige wat veranderd is zijn de wortels, dus na een week waren ze op en dat was maar goed ook. Laatste restje “hyper” er maandag met een fijne buiten rit uitgewerkt.

Vandaag (donderdag) was hij weer helemaal ZEN en stond lekker te genieten toen ik stond te kletsen en ook terwijl ik uitgebreid aan het poetsen was.

zondag 12 april 2015

Working Equitaion wedsrijd

In 2009 hebben we aan de Working Equitation (WE) geproefd en dat smaakte naar meer.
Afgelopen weekend heeft Djarra zijn officiële debuut in de WE gemaakt. Hij heeft laten zien dat hij niet meer onder de indruk is het rijden in een (binnen) bak.  Hij heeft laten zien hoe super cool hij is. Hij nam alles in zich op en bleef totaal gefocust op mij en wat ik van hem vroeg. Dat er luidsprekers waren en dat we reden op muziek, nog nooit eerder gedaan, was totaal geen probleem. Wat er voor zorgde dat hij los in zijn lijf bleef en prachtig losjes rondliep!
Dit is voor Djarra een enorme doorbraak, weer een stap vooruit.
Om dit voor elkaar te krijgen heb ik wel hem volledig vrij gelaten om zijn eigen ding te doen. Wat betekende dat ik hem niet dressuurmatig heb gereden. Niet gevraagd netjes aan de teugel en over zijn rug. Dus het plaatje was voor toeschouwers niet wat er verwacht wordt op zo’n wedstrijd 😉
Maar hij stond super aan mijn hulpen! Zeker in de trail leverde dat een foutloos parcours op. In galop aan komen en tussen twee palen zo relaxed stil staan dat ik rustig een beker kan omzetten van rechts naar links. Vanuit stilstand dan meteen in galop weg naar de bel, even klingelen en zonder aarzelen achterwaarts. Brug was geen probleem, halverwege wou hij even checken en hield 1 pas in, dat mag van mij. Ook een kicken is: vanuit galop in een hoek stoppen en afstappen. Paard staat solide en ik kan zonder aarzelen de teugels loslaten en om hem heen lopen voor ik weer opstap. Rustig alles op maat maken en dan zo weer door galopperen.

Bij de prijsuitreiking was uiteraard veel applaus en ook daar keek hij niet van op. Rustig staan wachten al de rest rond stapt. Alles bij elkaar een super geslaagde dag. Wat de deur opent om serieus voor de WE te gaan in wedstrijd vorm.

Archief